Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΗς ΧΡΟΝΙΑΣ 2010



Εκείνη την ημέρα του Μαϊου, η 32χρονη Αγγελική Παπαθανασοπούλου, θα έφευγε πιο νωρίς από τη δουλειά της στην Marfin γιατί είχε ραντεβού με τον γιατρό για να μάθει το φύλο του παιδιού της. Ήταν έγκυος 4 μηνών. Αυτό το ραντεβού δεν έγινε ποτέ. Η Αγγελική , το αγέννητο παιδί της, και δύο ακόμη συνάδελφοι της, η Παρασκευή Ζούλια και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης έχασαν, με τραγικό τρόπο, τη ζωή τους, όταν μια ομάδα μασκοφόρων έσπασε την τζαμαρία της τράπεζας, έριξε βενζίνη στο εσωτερικό του κτιρίου και πέταξε μέσα μια βόμβα μολότοφ.

Εκείνη τη μέρα του Μαϊου, η μεταπολιτευτική εξύμνηση της βίας , που καλλιέργησε η Αριστερά και ανέχτηκαν τα άλλα κόμματα, που τόσα χρόνια μας είχε εξοικειώσει με τις καταλήψεις κτιρίων , το κλείσιμο των δρόμων, τις μολότοφ, το κάψιμο των μαγαζιών και των αυτοκινήτων, έδειξε το πιο αποκρουστικό της πρόσωπο. Και όλοι αυτοί που διεκδικούν τόσα χρόνια το μονοπώλιο στην κοινωνική ευαισθησία, που κάνουν διαδηλώσεις για ψύλλου πήδημα, που νεκρώνουν την Αθήνα για το παραμικρό, δεν είχαν χρόνο ούτε για μια, έστω, συμβολική σιωπηλή διαμαρτυρία στη μνήμη της Αγγελικής.

Και όμως ….Χιλιάδες Έλληνες πέρασαν σιωπηλά από το σημείο της δολοφονίας, και άφησαν ένα λουλούδι ή ένα κερί, γιατί ένιωθαν πως θα μπορούσαν να ήταν στη θέση της , γιατί ένιωθαν πως η Αγγελική ήταν μία από αυτούς. Η Αγγελική άνηκε στους Έλληνες που δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα, σε αυτούς τους Έλληνες που δεν ζήτησαν ποτέ χάρες, ούτε λεφτά από το κράτος, απλά να τους αφήσουν να δουλέψουν για να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους. Η Αγγελική σαν Eλληνίδα της χρονιάς, συμβολίζει την θυσία των εργαζομένων Eλλήνων στον βωμό του παρασιτικού κράτους και της αριστερής βίας.
Συνέχεια

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

"Και εσένα ποιός σε κρατάει;"


"Στην πρωτότυπη ταινία του "Superman" , ο ήρωας σώζει την Lois Lane ενώ αυτή πέφτει από έναν ουρανοξύστη. "Μην ανησυχείτε, κυρία μου, σας κρατάω", της λέει, ενώ βρίσκονται στον αέρα. Και εκείνη του απαντάει: "Με κρατάς; Και εσένα ποιός σε κρατάει;". Αυτή είναι η ερώτηση που κανένας δεν κάνει στις μέρες μας. Αν η Κίνα δανείζει σε μας, ποιός δανείζει την Κίνα ; Αν οι κυβερνήσεις διασώζουν τις τράπεζες, ποιός θα διασώσει τις κυβερνήσεις; Και αν η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει το δίχτυ ασφαλείας, ποιός θα βρεθεί για να διασώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση;"

[Από το εξαιρετικό άρθρο του Johan Nordberg στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού "Spectator" με τίτλο "Η μεγάλη φούσκα του χρέους του 2011". Μια ερώτηση που καλό είναι να φέρνουμε στο μυαλό μας, την καινούργια χρονιά, κάθε φορά που οι κυβερνήσεις ή η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας υπόσχονται "σωτήριες" λύσεις με ακόμη περισσότερες κρατικές δαπάνες, νέα δάνεια και τύπωμα νέου χρήματος]
Συνέχεια

ΟΙ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ 2010


Η συντακτική ομάδα του ΜπλεΜήλου παρουσιάζει τους χειρότερους Έλληνες του 2010.


5.
Γιώργος Α. Παπανδρέου. Ο Γ. Α. Παπανδρέου είναι ένας συμπαθής άνθρωπος, αλλά ακατάλληλος για ηγέτης αυτής της χώρας.

Αυτό φάνηκε νωρίς, όταν μετά τις εκλογές του 2009 έβαλε το κομματικό όφελος πάνω από αυτό της χώρας με την εσκεμμένη απουσία μέτρων, για να ξεκινήσει από «ευνοϊκότερη» βάση σύγκρισης. Το 2010, αντί να πάρει άμεσα και δραστικά μέτρα εξυγίανσης, ξόδεψε πολύτιμο χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο κυνηγώντας («κερδοσκόπους» ), με αποτέλεσμα να φτάσουμε να παρακαλάμε το ΔΝΤ και την Γερμανία να μας δανείσουν. Από τότε, σαν γνήσιος ουραγός των εξελίξεων, κάνει το ελάχιστο δυνατό να αλλάξει την χώρα και τα ανεπαρκή μέτρα που έχει πάρει, τα προβάλλει όχι σαν μέτρα εξυγίανσης και κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά σαν αναγκαίο κακό εκπορευόμενο από το κακό μνημόνιο.

Η διπροσωπία του είναι ιδιαίτερα εμφανής όταν στο εσωτερικό καλεί για αγώνα ανεξάρτησίας από την κηδεμονία του ΔΝΤ, ενώ στην Ευρώπη παίζει το ρόλο του καλού παιδιού που παρέλαβε χάος και παλεύει με τους άγριους ιθαγενείς Έλληνες. Την ίδια στιγμή βέβαια, στην Σοσιαλιστική Διεθνή συνεχίζει τις αστειότητες περι σοσιαλιστικού οράματος.


4.
ΠΑΜΕ. Συνήθως οι επαναστάτες για να διαφθαρούν πρέπει πρώτα να αποκτήσουν εξουσία. Οι ‘επαναστάτες΄ του ΠΑΜΕ έχουν καταφέρει να μας δείξουν πόσο ηθικά χρεοκοπημένοι είναι, πολύ πριν κάνουν την έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα. Το ΚΚΕ προχώρησε σε περικοπές θέσεων εργασίας και μισθών, το ΠΑΜΕ δεν έβγαλε τσιμουδιά. Δηλαδή, οι παλικαράδες του ΠΑΜΕ προσπαθούν να σταματήσουν τα καράβια την ίδια ώρα που οι ίδιοι πλέουν σε πελάγη υποκρισίας.

3.
Ακης Τσοχατζόπουλος. Το δίπολο ύβρις – νέμεσις δεν είναι αρκετό για να περιγράψει την πορεία του Άκη Τσοχατζόπουλου. Σύμβολο της γενιάς που κατέστρεψε την Ελλάδα, χρησιμοποίησε την ευφράδεια του για να κοροϊδέψει, να αρπάξει, να απολαύσει έναν βασιλικό βίο (δεξιώσεις στο George V, ιδιόκτητη μονοκατοικία στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κ.ά.), εις βάρος των κορόιδων. Η διαφθορά του που αποκαλύφθηκε φέτος λίγο εξέπληξε. Περισσότερο εντύπωση έκανε το οικτρό θέαμα της αναξιοπρέπειας ενός ανθρώπου που συνέχισε μέχρι το τέλος να προσπαθεί να κοροϊδέψει, καταγγέλοντας σχεδίο πολιτικής του εξόντωσης. Ελπίζουμε τα τελευταία του χρόνια να ιδιωτεύσει, γιατί η θέα του μας προκαλεί αηδία.

2.
Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Αν το ελληνικό «κράτος-νταντά» έχει ένα πρόσωπο για το 2010, αυτό σίγουρα ανήκει στην πρώην Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης , Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Αφού «έλαμψε» διά της ανικανότητάς της να ελέγξει τις νοσοκομειακές δαπάνες , η Μαριλίζα αποφάσισε να αναλάβει το ρόλο της στοργικής μανούλας του έθνους και να μας απαλλάξει από τις κακές μας συνήθειες. Έτσι, ψήφισε έναν από τους πιο αυστηρούς αντικαπνιστικούς νόμους στην Ευρώπη, ο οποίος βέβαια αποδείχτηκε ανεφάρμοστος, λόγω της μαζικής ανυπακοής καταστηματαρχών και πελατών . Τελικά, το μόνο που κατάφερε ο αυταρχικός ματερναλισμός της Μαριλίζας ήταν να αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο το σεβασμό των Ελλήνων για το «κράτος δικαίου».

και οι χειρότεροι...

1.
Οι διαδηλωτές έξω από το υποκατάστημα της Marfin, 5 Μαϊου 2010. Από το ρεπορτάζ: “Στο μικρό μπαλκόνι στην πρόσοψη του νεοκλασικού στριμώχθηκαν τέσσερις ή πέντε εργαζόμενοι προσπαθώντας να αναπνεύσουν, ενώ άλλοι που δεν χώρεσαν εκεί άνοιξαν διάπλατα τις μπαλκονόπορτες. Οι αντιδράσεις των διαδηλωτών κλιμακώθηκαν. Εκείνοι που νωρίτερα έκαναν χειρονομίες, τώρα χλεύαζαν τους υπαλλήλους φωνάζοντας «να καείτε ζωντανοί, ρε!», ενώ άλλοι τους καλούσαν ειρωνικά να πηδήσουν στο κενό.”

Υπάρχουν οι στυγνοί εγκληματίες που έβαλαν την φωτιά και οι οποίοι δεν είναι το θέμα αυτής της στήλης. Υπάρχουν όμως και οι δεκάδες διαδηλωτές που πέρασαν εκείνη τη μέρα με επαναστατική ανεμελιά έξω από το υποκατάστημα. Η στάση τους ήταν ένα ακόμα δείγμα - το χειρότερο - μεταπολιτευτικής βαρβαρότητας και απανθρωπιάς. Δεν είναι πλέον είδηση ότι η κατάρρευση της μεταπολιτευτικής Ελλάδας δεν ήταν μόνο οικονομική. Η κοινωνία που χτίσαμε μετά το 1974 είναι σαθρή, άδικη και συχνά απάνθρωπη. Οι διαδηλωτές έξω από την Marfin εκείνη τη μέρα ήταν το δείγμα ανθρώπου που καλλιεργήθηκε την περασμένη τριακονταετία: οι ηθικά απονευρωμένοι νέο-Έλληνες.

Την Παρασκευή Οι Έλληνες της Χρονιάς.


Συνέχεια

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Ο Γιάννης Μπουτάρης στα βήματα του...Τζορτζ Μπους


Ποιός να το περίμενε πως ο Γιάννης-κοιτάξτε-πόσο-προοδευτικός-μπορώ-να-γίνω-Μπουτάρης, θα άρχιζε τη θητεία του με μια πρωτοβουλία βγαλμένη ,θαρρείς, από την ιδεολογική φαρέτρα του πρώην προέδρου των Η.Π.Α., Τζορτζ Μπους του νεότερου!

Στη συνάντηση του με τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο, ο νέος δήμαρχος της πόλης γνωστοποίησε πως ο δήμος θα καταργήσει τις δωρεπιταγές που δίνει στους απόρους και το ποσό θα πάει στην Εκκλησία ως αρμόδια για τη στήριξη των ατόμων αυτών. Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε τις κραυγές του αριστερόστροφου Τύπου αν μια τέτοια απόφαση προέρχονταν από τον Παναγιώτη Ψωμιάδη ή τον Νικήτα Κακλαμάνη. Τώρα, η είδηση μετά βίας πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων.

Και όμως αυτή η ενέργεια του "προοδευτικού" Γιάννη Μπουτάρη φέρνει στο νου την πολιτική του Τζορτζ Μπους , ο οποίος ακολουθώντας τις διδαχές του ξεχασμένου σήμερα "συμπονετικού συντηρητισμού" , μοίραζε κρατικά χρήματα σε εκκλησίες και θρησκευτικές ομάδες για να ασκήσουν κοινωνική πολιτική. Σε μια εποχή που τίθεται επιτακτικά το ζήτημα του χωρισμού εκκλησίας-κράτους, η κίνηση Μπουτάρη θολώνει ακόμη περισσότερα τα δυσδιακριτά όρια μεταξύ των δύο . Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο, o δήμαρχος Θεσσαλονίκης , που μάλλον εξάντλησε τον φιλελευθερισμό του στην ορκομωσία του με πολιτικό όρκο, αναγκάζει πολίτες που ανήκουν σε άλλο θρήσκευμα ή είναι άθεοι να χρημαδοτούν ,μέσω της φορολογίας, τις δραστηριότητες θρησκευτικών οργανώσεων στις οποίες δεν ανήκουν.

Αλλά ο μεγαλύτερος χαμένος από τέτοιες πρωτοβουλίες θα είναι ,τελικά, η ίδια η Εκκλησία και η κοινωνία των πολιτών. Πράγματι η Εκκλησία, όπως και οι ιδιωτικές φιλανθρωπικές οργανώσεις, μπορούν να ασκήσουν πολύ πιο αποτελεσματική κοινωνική πολιτική από το κράτος και να δώσουν στον πολίτη που συμμετέχει μια πιο ουσιαστική και γνήσια αίσθηση αλληλεγγύης, που χάνεται όταν η βοήθεια διοχετεύεται μέσω του απρόσωπου και γραφειοκρατικού Δημοσίου. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο όταν η Εκκλησία ασκεί το φιλανθρωπικό έργο της με δικά της χρήματα. Κινήσεις σαν και αυτή του Μπουτάρη, όχι μόνο δεν αναβαθμίζουν την Εκκλησία, αλλά αντίθετα την κάνουν ακόμη πιο εξαρτημένη από το κράτος, τη βυθίζουν ακόμη περισσότερο στη δημοσιοϋπαλληλική ραστώνη της, της στερούν τη ζωτικότητά της και τελικά, όπως κάθε φορά που εμπλέκεται κρατικό χρήμα, ανοίγουν την πόρτα στη διαφθορά (θυμηθείτε την υπόθεση της "Αλληλεγγύης") .

Τώρα που το ξανασκεφτόμαι, βρε μπας και όλα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ..."σατανικό" σχέδιο του κυρ Γιάννη για να πλήξει την Εκκλησία και τον άσπονδο φίλο του, τον Άνθιμο ;
Συνέχεια

Αριστερός ανορθολογισμός και κλωνοποίηση




Ο Φόβος, ιδιαίτερα ο φόβος απέναντι στο καινούργιο, υπήρξε ανέκαθεν μια από τις κύριες αιτίες του ανθρώπινου ανορθολογισμού: όσο περισσότερο φοβάται ένας άνθρωπος, τόσο λιγότερο μπορεί να σκέφτεται ελεύθερα με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε ον ετερόβουλο και να γίνεται επιρρεπής σε διάφορους αυτόκλητους «σωτήρες», παλαιότερα θρησκευτικούς και πιο πρόσφατα συνήθως πολιτικούς. Αυτός ο φοβικός ανορθολογισμός έχει εκδηλωθεί σε διάφορες περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας και με διάφορες μορφές. Συνήθως όμως στις Δυτικές κοινωνίες η μεγάλη περίοδος που ακολούθησε την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μέχρι και τις απαρχές του Διαφωτισμού θεωρείται σημείο αναφοράς του φοβικού ανορθολογισμού και σκοταδισμού καθώς αυτή ήταν η περίοδος κατά την οποία ο φόβος απέναντι σε υπερφυσικές δυνάμεις (Σατανάς, δαιμόνια) οδήγησε τόσο την Εκκλησία όσο και τα επιμέρους δυτικά κράτη να επιδοθούν σε ένα ανελέητο κυνηγητό ανθρώπων με την κατηγορία πως ήταν αιρετικοί, δαιμονισμένοι ή μάγισσες. Από επιστημονικής απόψεως, αυτή ήταν και η ίδια περίοδος κατά την οποία οι δυτικές κοινωνίες βίωσαν μια περίοδο αλυσιδωτών επιδημιών που προκάλεσε η μόλυνση της σίκαλης- ένα δημητριακό που για πολλούς αιώνες αποτέλεσε μια από τις πιο διαδεδομένες πρώτες ύλες για την παρασκευή ψωμιού και ζωοτροφών στην Ευρώπη-από τον μύκητα ergot, ένα δηλητηριώδες μανιτάρι που παράγει την τοξική ουσία εργοταμίνη, η κατανάλωση της οποίας δημιουργεί παραισθήσεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές και σπασμούς των μυών.

Τα συμπτώματα αυτά έδιναν πολλές φορές την εντύπωση πως οι ασθενείς ήταν «δαιμονισμένοι». Και αυτή η λανθασμένη εντύπωση οδηγούσε πολύ συχνά σε θανατικές καταδίκες είτε από την Πολιτεία, είτε από τις τοπικές κοινωνίες είτε από την Εκκλησία με την κατηγορία της Μαγείας. Μερικές από τις ευρύτερα γνωστές δίκες για Μαγεία είναι αυτές που έλαβαν χώρα στο περίφημο Σάλεμ της Μασαχουσέτης την περίοδο 1691-1692, μια χρονιά που χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερα αυξημένο αριθμό βροχοπτώσεων και γενικότερα υψηλή υγρασία, δηλαδή καιρικών συνθηκών που ευνοούν ιδιαίτερα την ανάπτυξη του μύκητα ergot. Εκείνο τον καιρό, στην περιοχή του Σάλεμ ζούσαν δύο κορίτσια που υπέφεραν από συμπτώματα τα οποία θα μπορούσαν να προκληθούν από δηλητηρίαση τύπου ergot (εργοτισμός, ergotism), όπως παραισθήσεις κατά τη διάρκεια των οποίων ισχυρίζονταν πως μπορούσαν να διακρίνουν τα «σημάδια του διαβόλου» σε ανθρώπους. Τα «οράματα» των κοριτσιών, σε συνδυασμό με την άγνοια των χωρικών και τη δεισιδαιμονία της εποχής οδήγησαν την τοπική αγροτική κοινωνία του Σάλεμ σε μαζική υστερία: οι ντόπιοι, φοβούμενοι πως η περιοχή τους είχε ξαφνικά βρεθεί υπό την επήρεια δαιμονίων τα οποία μεταξύ άλλων κατέστρεφαν τη σοδειά και δηλητηρίαζαν τις τροφές, αποφάσισαν να αναλάβουν δράση μέσω εξορκισμών καθώς και με μαζικές δίκες ανθρώπων για τους οποίους υπήρχαν υποψίες πως ήταν δαιμονισμένοι ή μάγισσες. Οι δίκες αυτές κατέληξαν με περισσότερους από 20 ανθρώπους να βρουν φρικτό θάνατο ριχνόμενοι ζωντανοί στην πυρά.

Έχουν περάσει πάνω από 300 χρόνια από τις δίκες του Σάλεμ και πάνω από 100 χρόνια από τότε που η τελευταία μαζική επιδημία εργοτισμού έλαβε χώρα σε δυτική κοινωνία. Παρ’ όλα αυτά, και ενώ θέλουμε να πιστεύουμε πως ζούμε πλέον σε ορθολογικές, δημοκρατικές κοινωνίες, ο φοβικός ανορθολογισμός παραμένει το ίδιο επίκαιρος και το ίδιο ισχυρός όπως και τότε. Υπάρχουν ωστόσο δύο βασικές διαφορές. Η πρώτη είναι πως ενώ παλιότερα ο φοβικός ανορθολογισμός είχε σχέση με τη σφαίρα του υπερφυσικού και οδηγούσε σε άμεσο θάνατο δεκάδες αθώους, ο φοβικός ανορθολογισμός της εποχής μας αρέσκεται να επικεντρώνεται στις καινοτόμες τεχνολογίες οδηγώντας έτσι έμμεσα στο θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους του Τρίτου Κόσμου. Η δεύτερη διαφορά είναι πως ενώ πριν από τριακόσια χρόνια ο κύριος φορέας του φοβικού ανορθολογισμού υπήρξε ο θρησκευτικός φανατισμός εκφραζόμενος από την Εκκλησία και τα όργανά της (Ιερά Εξέταση), ο κύριος φορέας του σημερινού αντιδραστικού, φοβικού ανορθολογισμού ιδιαίτερα απέναντι στην τεχνολογική καινοτομία (ένα από τα καινά δαιμόνια της εποχής μας) είναι η Αριστερά και τα όργανα της (π.χ. οι ανά τον κόσμο οικολογικές οργανώσεις). Ένα πρόσφατο σχετικό παράδειγμα είναι η περίπτωση των κλωνοποιημένων ζώων.

Το περασμένο Ιούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τις ψήφους της συντριπτικής πλειοψηφίας των Αριστερών κομμάτων, πρότεινε την απαγόρευση της διάθεσης στην αγορά, τροφίμων τα οποία περιέχουν ή έχουν προέλθει από ζώα-κλώνους ή απογόνους τους ενώ τον Οκτώβριο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε εκτεταμένες (αν και προσωρινές) απαγορεύσεις στις κλωνοποιήσεις ζώων τα οποία πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για ανθρώπινη κατανάλωση. Οι κανόνες που τέθηκαν από την Ευρωπαική Επιτροπή δεν αφορούν μόνο απαγορεύσεις στην κατανάλωση κρέατος κλωνοποιημένων ζώων που μεγαλώνουν εντός της Ε.Ε. αλλά περιλαμβάνουν και ένα εκτεταμένο σύστημα που με βάση τις φιλοδοξίες των γραφειοκρατών των Βρυξελλών θα επιτρέπει να εντοπίζεται το γενετικό υπόβαθρο τροφίμων ζωικής προέλευσης που εισάγονται στην Ε.Ε. από το εξωτερικό.

Αυτές οι δρακόντιες, αντι-καινοτόμες απαγορεύσεις έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις γνωμοδοτήσεις των επιστημόνων του European Food Safety Authority (EFSA), μιας επιτροπής που έχει αποστολή να φροντίζει για την ασφάλεια της τροφικής αλυσίδας των χωρών της Ε.Ε. Η EFSA έχει ήδη γνωμοδοτήσει, και μάλιστα επανειλημμένα, πως δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στο γάλα ή το κρέας που προέρχεται από «συμβατικά» και κλωνοποιημένα ζώα. Δυστυχώς όμως για τους πολιτικούς αριστερής προέλευσης αυτές οι διαβεβαιώσεις φαίνονται να είναι ψιλά γράμματα (είναι άλλωστε γνωστό πως ένα από τα θεμελιώδη δόγματα της Αριστεράς είναι πως οι άνθρωποι χωρίζονται σε καλούς και κακούς με τα μέλη της EFSA προφανώς να ανήκουν στους τελευταίους). Συγκεκριμένα, η Ολλανδή ευρωβουλευτής της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς/Σκανδιναβικής Πράσινης Αριστεράς Kartika Liotard η οποία υπήρξε η εισηγήτρια της πρότασης για απαγόρευση της πώλησης προϊόντων προερχόμενων από κλωνοποιημένα ζώα δήλωσε πως «υπάρχει μια καθαρή πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που έχει ηθικούς ενδοιασμούς στην παραγωγή κρέατος από κλωνοποιημένα ζώα. Τα κλωνοποιημένα ζώα υποφέρουν, περισσότερο από το κανονικό, από ασθένειες, παραμορφώσεις και πρόωρο θάνατο. Οι Ευρωβουλευτές έχουν απαιτήσει να γίνουν ρυθμίσεις εδώ και χρόνια: είναι καιρός η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ακούσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε αυτό το θέμα». Η κυρία Liotard προφανώς δεν έχει παρακολουθήσει τις τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων που έχουν κάνει την κλωνοποίηση πολύ περισσότερο επιτυχή με πολύ λιγότερες πειραματικές αποτυχίες σε σχέση με τις πρώτες πειραματικές προσπάθειες της δεκαετίας του ‘90. Μάλιστα, σε μία έκρηξη λαϊκισμού, χωρίς καν να λαμβάνει υπ’ όψη της τα επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν το ακριβώς αντίθετο, η κ. Liotard σε συνέντευξη τύπου ισχυρίστηκε: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεχώς προτάσσει τα οικονομικά συμφέροντα στις αποφάσεις της. Είναι καιρός να αποδεχθεί τις προτάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τα «καινοτόμα τρόφιμα» (σ.σ. novel foods είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει προιόντα που προέρχονται από ζώα-κλώνους) και να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια των τροφίμων και το καλό του καταναλωτικού κοινού». Όταν στην ίδια συνέντευξη τύπου της τέθηκε το ερώτημα ποιοι είναι οι κίνδυνοι στην ασφάλεια των τροφίμων τους οποίους έχει υπ’ όψη της, η κ. Liotard απέφυγε να δώσει σαφή απάντηση. Η δε σοσιαλίστρια ευρωβουλευτής Daciana Sârbu δήλωσε: «...εφ’ όσων δεν υπάρχουν πειραματικά και επιστημονικά δεδομένα τα οποία να αποδεικνύουν πως τα καινοτόμα τρόφιμα δεν αποτελούν ρίσκο για την ανθρώπινη υγεία...μια ολοκληρωτική απαγόρευση στα τρόφιμα από κλωνοποιημένα ζώα είναι η μόνη αποδεκτή λύση» αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά πως για την Αριστερά, όσο η επιστήμη δεν συμφωνεί με τις ιδεολογικές προκαταλήψεις της, τόσο το χειρότερο για την επιστήμη.

Το θέμα της χρήσης ζωικών προϊόντων προερχόμενων από κλωνοποιημένα ζώα δεν έχει απασχολήσει μόνο την Ε.Ε.. Ύστερα από 6 χρόνια μελετών και διαβουλεύσεων τον Ιανουάριο του 2008 το Food and Drug Administration (η Αμερικανική υπηρεσία στα πρότυπα της οποίας φτιάχτηκε το EFSA) κατέληξε στο συμπέρασμα πως τροφές που προέρχονται από κλωνοποιημένα ζώα δεν ενέχουν κανένα κίνδυνο για τους καταναλωτές και δεν έχουν απολύτως καμία αρνητική περιβαλλοντική επίπτωση. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα ερευνών και σε άλλες δυτικές χώρες με ανεπτυγμένη κτηνοτροφία, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, έρευνες οι οποίες στηρίχτηκαν σε πειραματικά δεδομένα από πληθυσμούς οι οποίοι ήδη καταναλώνουν κλωνοποιημένα προϊόντα όπως στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη (μέχρι την πρόσφατη απαγόρευση το ευρωπαϊκό καταναλωτικό κοινό είχε πρόσβαση σε τέτοια προϊόντα χωρίς κανένα πρόσκομμα). Πολύ πρόσφατα, η Βρετανική συμβουλευτική επιτροπή για τα καινοτόμα τρόφιμα κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει απολύτως κανένας κίνδυνος από την κατανάλωση των καινοτόμων τροφίμων. Αξίζει να σημειωθεί πως η έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση Nature Biotechnology έγραψε σχετικά με το θέμα τον Ιανουάριο του 2007: «Όλα τα δεδομένα μέχρι σήμερα δείχνουν πως δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις διάφορες παραμέτρους (σ.σ. βιοχημικές ιδιότητες) ανάμεσα σε κλωνοποιημένα ζώα και ζώα τα οποία προήλθαν από παραδοσιακές μεθόδους εκτροφής» για να καταλήξει:

“The irony in all this is that food from clones has been a part of our diet for years. Many common fruits (e.g. pears, apples, oranges and lemons) and several vegetables (e.g. potatoes and truffles) are clones. And most of us have probably ingested meat and dairy products from livestock cloned by natural reproduction (monozygotic siblings), mechanical embryo-splitting or even nuclear transfer from an embryonic donor cell into an enucleated oocyte. Regulators traditionally paid scant attention to clones as a group-and rightly so."

Οι φιλοδοξίες της Αριστεράς για τη δημιουργία ενός ανυπέρβλητου τοίχους για τα προϊόντα κλωνοποίησης γύρω από την Ευρώπη μέσω των προσφιλών της απαγορεύσεων φαίνεται όμως πως σύντομα θα διαψευσθούν, για άλλη μια φορά, από την ίδια την πραγματικότητα την οποία τόσο επιδεικτικά αγνοεί. Έτσι, σύμφωνα με τους New York Times “ένας μικρός αριθμός κτηνοτρόφων στην Ελβετία, τη Βρετανία και πιθανόν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη εισάγει σπέρμα και έμβρυα από κλωνοποιημένα ζώα από τις ΗΠΑ με σκοπό να δημιουργήσουν νέες γενιές ζώων που μπορούν να παράγουν περισσότερο (γάλα, αυγά, κρέας). Και παρ’όλο που καμία αλυσίδα σούπερ μάρκετ δεν το έχει επίσημα ανακοινώσει, κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα από τέτοια ζώα πιστεύεται πως είναι ήδη στα ράφια των περισσότερων καταστημάτων τροφίμων”. Η τελευταία αυτή διαπίστωση επιβεβαιώθηκε από το Βρετανικό Food Standards Agency τον περασμένο Αύγουστο. Είναι τέλος αξιοσημείωτο να αναφερθεί πως μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο που ειδικεύονται στην κλωνοποίηση ζώων, όπως οι Alta Genetics ,CRV, Genus και Viking Genetics είναι εταιρείες Ευρωπαϊκών συμφερόντων. Είναι επομένως ακόμα άγνωστο ποιές θα είναι οι επιπτώσεις της απαγόρευσης κλωνοποιημένων προϊόντων στην ανάπτυξη των συγκεκριμένων εταιρειών και κατ’ επέκταση στη χειμάζουσα Ευρωπαϊκή οικονομία.

Την εποχή της θρησκοληψίας και του εκκλησιαστικού σκοταδισμού οι άνθρωποι πίστευαν πως δαιμόνια και ξωτικά μάγευαν τις τροφές τους και τις τροφές των ζώων τους, οδηγώντας σε επιδημίες. Πίστευαν επίσης πως επιστήμονες, όπως ο Γαλιλαίος, που αμφισβητούσαν τα θρησκευτικά δόγματα με τις εμπειρικές παρατηρήσεις και τα πειράματά τους, ήταν οι αντίχριστοι της Βίβλου και επομένως έπρεπε να καούν ζωντανοί. Κατά παρόμοιο τρόπο, η σημερινή Αριστερά πιστεύει πως τροφές από κλωνοποιημένα ζώα είναι περίπου κάτι σαν τα δηλητήρια των κακών μαγισσών στα παραμύθια που διαβάζαμε μικροί και πως όλοι οι επιστήμονες που μας διαβεβαιώνουν για το αντίθετο είναι όργανα του σύγχρονου σατανά, δηλαδή των κακών πολυεθνικών και του μεγάλου κεφαλαίου· το μόνο που τους αξίζει είναι να ριχτούν στην πυρά από την αριστερή Ιερά Εξέταση. Θα πρέπει ως καταναλωτές αλλά περισσότερο ακόμα ως πολίτες να κατανοήσουμε πως το θεολογικό Αριστερό δόγμα «του άλλου κόσμου που είναι εφικτός» είναι της ίδιας αξίας με το δόγμα του «άλλου κόσμου» της Χριστιανικής θεολογίας: ο μόνος κόσμος που είναι εφικτός είναι αυτός που μπορούμε να δημιουργήσουμε με τις γνώσεις και τις τεχνολογίες που έχουμε αναπτύξει και τις δυνατότητες που μας δίνει ο Φυσικός Κόσμος. Επειδή λοιπόν η ανάγκη για φτηνές, θρεπτικές τροφές σε ένα κόσμο πολλών πλέον δισεκατομμυρίων ανθρώπων είναι περισσότερο από επιτακτική, ελπίζουμε σύντομα όλοι όσοι εμπλέκονται στο ζήτημα των κλωνοποιημένων ζώων στην Ευρωπαϊκή ήπειρο να μπορέσουν να δουν την πραγματικότητα κατάματα. Όπως έχουμε ήδη γράψει αρκετές φορές σε αυτό το μπλογκ, η τεχνολογική καινοτομία είναι η μόνη λύση που έχει η ανθρωπότητα για να πετύχει πραγματική, βιώσιμη ανάπτυξη και η μόνη ελπίδα για τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Συνέχεια

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Αριστείδης Οικονόμος : Ένας υποστηρικτής του 'ελεύθερου τραπεζικού συστήματος' στην Ελλάδα του Χαρίλαου Τρικούπη



"Αυτό που δεν πάει καλά με τον καπιταλισμό, είναι το ότι το τραπεζικό σύστημα είναι σοσιαλιστικό", δήλωσε,πριν λίγους μήνες, ο βουλευτής του βρετανικού Συντηρητικού Κόμματος Steve Baker και φαίνεται να απηχεί τις απόψεις όλο και περισσότερων φιλελεύθερων που υποστηρίζουν την υιοθέτηση ενός "ελεύθερου τραπεζικού συστήματος" (free banking) που θα καταργήσει το μονοπώλιο των κρατικών κεντρικών τραπεζών στην έκδοση χρήματος. Με τον πιο συνεπή επικριτή της FED ,τον Ron Paul, να αναλαμβάνει πρόεδρος της επιτροπής του Κογκρέσσου που θα επιβλέπει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα , οι ιδέες του "free banking" φαίνεται να αποκτούν πια μια νέα δυναμική. Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο να ψάξουμε την, εν πολλοίς, άγνωστη ελληνική φιλελεύθερη παράδοση και να θυμηθούμε τον ,ξεχασμένο σήμερα, Αριστείδη Οικονόμο, έναν φιλελεύθερο οικονομολόγο και πολιτικό του 19ου αιώνα, που υποστήριζε και αυτός τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην έκδοση του χρήματος και ήταν εναντίον του μονοπωλίου που είχε, εκείνη την εποχή, η Εθνική Τράπεζα.

Ο Αριστείδης Οικονόμος γεννήθηκε το 1835 στα Καλάβρυτα. Σπούδασε νομικά στα πανεπιστήμιο της Αθήνας, όπου και ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το μάθημα της Πολιτικής Οικονομίας, που δίδασκε τότε ο θεμελιωτής της οικονομικής επιστήμης στην Ελλάδα, ο φιλελεύθερος Ι.Α. Σούτσος. Μπήκε στο δικαστικό σώμα όπου και παρέμεινε μέχρι το 1878. Ταυτόχρονα εξέδιδε το έγκυρο οικονομικό περιοδικό "Οικονομική Επιθεώρηση" και δίδασκε πολιτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών . Εμμένοντας στο φιλελεύθερο ιδανικό της ανεξαρτησίας του βουλευτή, που δε θυσιάζει την αυτονομία του για να ενταχθεί σε απρόσωπους και πειθαρχημένους κομματικούς σχηματισμούς, δε δέχτηκε να κατέβει στις εκλογές με το σχηματισμό κάποιου από τα μεγάλα κόμματα, αλλά κατέβηκε ως ανεξάρτητος και εξελέγη τις περιόδους 1879-1881 και 1885-1886. Πέθανε σε ηλικία 55 ετών, το 1890.

Οι οικονομικές απόψεις του Οικονόμου κινούνταν σταθερά στο χώρο του κλασσικού φιλελευθερισμού. Υποστήριξε εναν ισοσκελισμενό προϋπολογισμό , τη μείωση των κρατικών δαπανών , τη μείωση των φορολογικών βαρών και την υιοθέτηση του "κανόνα του χρυσού". Ήταν σταθερά εναντίον του εμπορικού προστατευτισμού τον οποίο,μάλιστα, θεωρούσε "κακώς εννοούμενο πατριωτισμό". Συνεπής στις απόψεις του εναντίον των κρατικών προνομίων, ο Οικονόμος μίλησε με δριμύτητα ενάντια στο προνόμιο έκδοσης χρήματος που είχε η Εθνική Τραπεζα και υποστήριζε τον ελεύθερο ανταγωνισμό και σε αυτό τον τομέα. Διαφωτιστικό για τις απόψεις του , είναι το παρακάτω απόσπασμα από το άρθρο του καθηγητή της Ιστορίας Οικονομικών Θεωριών, Μιχάλη Ψαλιδόπουλου, "Ο Αριστείδης Οικονόμος και η 'Οικονομική Επιθεώρησις'", που δημοσιεύτηκε στο εξαιρετικό βιβλίο του "Πολιτική Οικονομία & Έλληνες Διανοούμενοι" (εκδόσεις Τυπωθήτω):

"Στόχος κριτικής για τον Οικονόμο ήταν το προνόμιο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος να εκδίδει τραπεζογραμμάτια, προνόμιο το οποίο κατείχε από την ίδρυση της το 1841. Το 1861, αυτό το προνόμιο παρατάθηκε και το 1880 συζητιόταν στο Κοινοβούλιο η ανανέωση του. Ο διττός ρόλος της Εθνικής Τράπεζας, αφ'ενός ως κερδοσκοπικής ιδιωτικής επιχείρησης και αφ'ετέρου ως εκτελεστή των καθηκόντων μιας κεντρικής τράπεζας, προκάλεσε την έντονη κριτική του Οικονόμου...

Οι στενοί δεσμοί ανάμεσα στην κυβέρνηση και στο διοικητικό συμβούλιο της Εθνικής Τράπεζας υπήρξαν αντικείμενο συνεχούς κριτικής από τον Οικονόμο. Κατ' αυτόν το προνόμιο της έκδοσης τραπεζογραμματίων βασίζοταν "σε σεσαθρωμένας ιδέας από την εποχή του απολυτισμού".Απαιτούσε την εγκαθίδρυση ενός ελεύθερου τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα, όπως γινόταν στις Η.Π.Α. Ο ανταγωνισμός στον τραπεζικό τομέα, ήταν, στα μάτια του, απαραίτητος για την ελληνική οικονομική πολιτική, καθώς θα μείωνε τα επιτόκια...Εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τη ρητορική του δεινότητα, ο Οικονόμος κατηγορούσε την Εθνική Τράπεζα ότι αποτελούσε μέρος της "κυβερνητικής τάξης", ότι παραμελούσε την αποστολή της, ότι αναλάμβανε λειτουργίες τοτ κράτους και ότι έδινε στους μετόχους της παχυλά κέρδη. Δηλώνοντας ότι, στην Ιαπωνία, το δικαίωμα έκδοσης τραπεζογραμματίων είχε παραχωρηθεί σε 4 τράπεζες το 1875 και σε 103 το 1879, σχολιάζε ειρωνικά : "H τραπεζική ελευθερία ενεκλιματίσθη εν τη χώρα του δεσποτισμού! Τι να είπη τις δε περί των υπό το τραπεζικόν προνόμιον στεναζόντων τόπων της ελευθερίας;"

Καθώς οι δεσμοί ανάμεσα στην Εθνική Τράπεζα και στο κράτος παρέμειναν πολύ ισχυροί και ο Οικονόμος απέτυχε να επανεκλεγεί, παραδέχτηκε ανοιχτά ότι η αποτυχία του ήταν αποτέλεσμα μιας άνισης μάχης ανάμεσα σ' αυτόν και στα συμφέροντα της Εθνικής Τράπεζας, τα οποία πολέμησαν την επανεκλογή του."
Συνέχεια