Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ κόντρα στα φεμινιστικά στερεότυπα


"H Ελίζαμπεθ Τέιλορ έχει μια προφεμινιστική θηλυκότητα. Από εκεί πηγάζει το συνεχιζόμενο μεγαλείο της και η επικαιρότητά της. Ασκεί μια σεξουαλική κυριαρχία που ο φεμινισμός δεν μπορεί να εξηγήσει και γι αυτό προσπάθησε να καταστρέψει. Διαμέσου σταρ όπως η Τέιλορ, καταλαβαίνουμε την αναστάτωση που δημιουργούσαν θρυλικές γυναίκες όπως η Δαλιδά, η Σαλώμη και η Ελένη της Τροίας. Ο φεμινισμός προσπάθησε να απορρίψει την femme fatale σαν μια μισογυνική συκοφαντία, σαν ένα σκουριασμένο κλισέ. Αλλά η femme fatale εκφράζει τον πανάρχαιο και αιώνιο έλεγχο που ασκεί η γυναίκα στο σεξουαλικό πεδίο. Το φάντασμα της femme fatale στοιχειώνει όλες τις αντρικές σχέσεις με τις γυναίκες ...

Τόσο στη "Λυσσασμένη Γάτα" όσο και στο "Butterfield 8", η Τέιλορ εμφανίζεται με ένα στενό λευκό μεταξωτό κομπινεζόν που μοιάζει σαν να ράφτηκε πάνω στο σώμα της. Τί πανέμορφο αντικείμενο που είναι! Τώρα, οι φεμινίστριες απεχθάνονται το ρόλο της γυναίκας σαν σεξουαλικό αντικείμενο, αλλά αφήστε τες να παραληρούν. Για μένα, η σεξουαλική αντικειμενοποίηση είναι ένα υπέρτατο ανθρώπινο ταλέντο που δε διαφέρει από την καλλιτεχνική παρόρμηση. Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ , τόσο αισθησιακή μέσα στο κομψό της μεσοφόρι, στέκεται σαν ένα άγαλμα θεάς φτιαγμένο από ελεφαντόδοντο, τόσο θριαμβευτικά μόνη ... Στο "Butterfield 8"... εμφανίστηκε σε μια πολύ καθοριστική στιγμή της εφηβικής μου ηλικίας και με εντυπωσίασε για πάντα με την περσόνα της πόρνης που υποδύθηκε, και που ακόμη λατρεύω. Η πόρνη δεν είναι, όπως οι φεμινίστριες ισχυρίζονται, το θύμα των αντρών αλλά περισσότερο ο κατακτητής τους, μια γυναίκα έξω από το νόμο που ελέγχει τη σεξουαλική δίοδο μεταξύ της φύσης και του πολιτισμού."

[Από το άρθρο της Camille Paglia , "Elizabeth Taylor: Hollywood's Pagan Queen" που δημοσιεύτηκε στην αμερικάνικη έκδοση του περιοδικού "Penthouse" το Μάρτιο του 1992]

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κανείς άντρας δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια τέτοια γυναίκα. Δηλώνω "θύμα" της γοητείας της Ελίζαμπεθ Τέιλορ...
Άλεξ Άνδρος

Τηλέμαχος Χορμοβίτης είπε...

19 χρόνια μετά το άρθρο στο "Penthouse",η Camille Paglia ξαναμιλά για την Ελίζαμπεθ Τέιλορ σε μια καταπληκτική χθεσινή της συνέντευξή στο "Salon" ( http://www.salon.com/entertainment/movies/elizabeth_taylor/index.html?story=/ent/movies/feature/2011/03/23/camille_paglia_on_elizabeth_taylor). Αξίζει να τη διαβάσετε. Κρατάω τη φράση της Camille : "Elizabeth Taylor was single-handedly a living rebuke to postmodernism and post-structuralism, which maintain that gender is merely a social construct."

juliasampanis είπε...

Only a male like R.Burton could have challenged her sexuality on equal terms ...twice!Paglia represents a clear incisive look on the meta-feministic issue.

Δημοσίευση σχολίου