Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Για ακόμη καλύτερες μέρες


Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπόσχεται απλά καλύτερες ημέρες, φέρνει την μηχανή του χρόνου.

Αν για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν μπορούσατε επακριβώς να προσδιορίσετε πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση του κ. Τσίπρα να γίνει ο Γεράσιμος Αρσένης υπηρεσιακός πρωθυπουργός θα πρέπει να ξεκαθάρισε την εικόνα.

Μια σοφή επιλογή, μιας και ο κ. Αρσένης συνδέει το όνομα του με το πρώτο μνημόνιο της μεταπολίτευσης. Δεν ήταν ο εφαρμοστής του πρώτου μνημονίου, αλλά η αιτία του. Τότε τα μνημόνια τα λέγαμε σταθεροποιητικά προγράμματα. Πως φθάσαμε εκεί;

Θα φτάσουμε με εισοδηματικές πολιτικές του κ. Αρσένη, υπουργός Εθνικής Οικονομίας, που θα έχουν ως έμπνευση θα έχουν το τίτλο της ταινίας του Κωνσταντάρα, Τι, 30, Τι 40, Τι 50. Θα γίνουν μαζικές κρατικοποιήσεις επιχειρήσεων και μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο, οι συντεχνίες θα αρχίσουν να αναλαμβάνουν τα ηνία μεγάλων τομέων της οικονομίας με ανάλογη αύξηση των απεργιών. Οι δαπάνες του κράτους από 25% της ελληνικής οικονομίας το 1980, θα φτάσουν στο 45% το 1988.

Πως έγιναν όλα αυτά; Με άγριο δανεισμό και φορολόγηση. Το χρέος ενώ το 1980 θα είναι στο 35% του ΑΕΠ, το 1990 θα έχει εκτιναχθεί στο 80%. Ο μη κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας άρχισε να μειώνεται δραματικά και έτσι «το 1981 η επιβάρυνση των μισθωτών από τη φορολογία εισοδήματος κάλυπτε το 43% των σχετικών εισπράξεων με 25% τη φορολογική επιβάρυνση εμπόρων και βιομηχάνων, το 1984 η «κοινωνικά δίκαιη» δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης Α. Παπανδρέου ανέβασε τη φορολογική συμμετοχή των μισθωτών στο 51% και μείωσε των εμποροβιομηχάνων σε 17%!»

Επίσης «το κατά κεφαλήν ΑΕΠ από 77,7% του μέσου όρου των 15 χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης το 1981 υποχώρησε το 1990 στο 65,5%, δηλαδή γίναμε συγκριτικά φτωχότεροι.»
Η ανεργία που το 1980, έτος πετρελαϊκής κρίσης και ύφεσης, θα είναι 4%, το 1989 θα έχει σχεδόν διπλασιαστεί στο 7.5%, παρά την αλματώδη αύξηση της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα.

Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 80 το σύστημα το δανειακού σοσιαλισμού θα βρίσκεται σε κρίση. «Ο κ. Δ.Χαλικιάς (διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας) περιγράφει πώς το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, γεγονός που υποχρέωσε την κυβέρνηση Αν.Παπανδρέου να ζητήσει σταθεροποιητικό δάνειο από την ΕΟΚ, τους όρους του οποίου ουδέποτε ετήρησε. Μάλιστα, για να πάρει το δάνειο αυτό, ο τότε πρωθυπουργός ανέθεσε τα ηνία της οικονομίας στον κ. Κ.Σημίτη, ο οποίος έχαιρε της εμπιστοσύνης των εταίρων μας, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του κ.Γεράσιμο Αρσένη.»

«Την περίοδο αυτή, ο Δ.Χαλικιάς χαρακτήρισε ως την πιο δραματική στιγμή της πολυετούς θητείας του στην Τράπεζα της Ελλάδος, επισημαίνοντας τα εξής:

«Το καλοκαίρι του 1985, λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου, ζήτησα να δω τον τότε πρωθυπουργό κ.Ανδρέα Γ.Παπανδρέου. Το έκανα σπανίως, αλλά η επικοινωνία μαζί του ήταν πάντοτε ουσιαστική. Με δύο λέξεις καταλάβαινε τα πάντα. Τού είπα: Κύριε πρόεδρε, αν συνεχίσουμε την ίδια πορεία θα χρεοκοπήσουμε. Θα έχουμε στάση πληρωμών. Το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών πλησιάζει το 10% του ΑΕΠ και η Τράπεζα συντόμως δεν θα έχει ταμείο να πληρώσει. Χρειάζεται να σχεδιάσετε ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας.

«Μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός μού ζήτησε να τού υποβάλω μία έκθεση με τις απόψεις μου, πράγμα που έκανα. Όταν την διάβασε μού τηλεφώνησε και μού ζήτησε να εγχειρίσω μία φωτοτυπία στον κ.Σημίτη, που είχε ήδη αναλάβει υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1985 και τον Φεβρουάριο του 1986 πέρασα μερικούς από τους πιο δύσκολους μήνες της θητείας μου. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Τράπεζας της Ελλάδος είχαν πέσει κάτω από το ελάχιστο όριο ασφαλείας. Αν και γενικά την δεκαετία του 1980 το επίπεδο των διαθεσίμων ήταν γύρω στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια, είχαμε φθάσει μόλις στα 350 εκατομμύρια δολάρια. Εάν δεν παίρναμε τον Φεβρουάριο του 1986 την πρώτη δόση του δανείου από την ΕΟΚ και εάν δεν είχαμε το σταθεροποιητικό πρόγραμμα Σημίτη».

Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι ο κ. Τσίπρας προβάλει το κόμμα του ως φορέα αλλαγής ενώ ουσιαστικά εκπροσωπεί τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της χώρας. Οι δυνάμεις που είναι οι αιτίες του σημερινού μνημονίου αλλά και παλαιότερων - που τότε είχαν την ονομασία «σταθεροποιητικά προγράμματα». Η διαφορά είναι ότι αν αναλάβει ο κ. Τσίπρας δεν θα έχει να αρχίσει με μια ανεργία στο 4% και χρέος στο 35% του ΑΕΠ. Δυστυχώς για τον κ. Τσίπρα, ο Ανδρέας Παπανδρέου τον πρόλαβε. Τώρα ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να διαχειριστεί την Ελλάδα που δημιούργησε το είδωλο του και ο στενός του συνεργάτης κ. Γεράσιμος Αρσένης.
Συνέχεια

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

ΜπλεΜήλο - αμερικάνικη έκδοση

Μια περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης στην Ελλάδα για την National Review.

What Happened in Greece?
Συνέχεια

Πολιτικό σύστημα δίχως σοβαρότητα


«Αυτούς εκλέγουν, αυτά θα εισπράξουν». Τέτοιες είναι οι αντιδράσεις όσων ακόμη σκέπτονται σοβαρά σε αυτό τον τόπο. Περαστικοί αστέρες της πολιτικής έχουν κυριεύσει την κεντρική σκηνή της δημόσιάς μας ζωής μετατρέποντας σε κακόγουστη οπερέτα συνεννοήσεις, διαπραγματεύσεις και προσπάθειες δήθεν διάσωσης της χώρας από την οικονομική καταστροφή. Απαίσιοι διαξιφισμοί στην τηλεόραση, γελοιότητες για πλαστά η μη έγγραφα, με ανάμιξη ακόμη και του Προέδρου της Δημοκρατίας, επιχειρήματα της γειτονιάς για τις πολιτικές και τις πολιτειακές ακόμη εξελίξεις καταποντίζουν την χώρα σε ένα επίπεδο απίστευης κατάντιας και αθλιότητας. Μετά από όλα αυτά, υπάρχει άραγε σοβαρή προοπτική για το μέλλον

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πλέον γεμάτη ερωτηματικά. Και περίπου συμβαδίζει με την άποψη που διατυπώνεται στην αρχή. Οφείλουμε να δούμε τα πράγματα κατάματα. Είναι δυνατόν ο λαός να στέλνει στη Βουλή, και με τέτοιες πλειοψηφίες μάλιστα, ανθρώπους ελάχιστα σοβαρούς και δίχως κάποιο πολιτικό ειδικό βάρος; Και όμως η πραγματικότητα μας δείχνει πως είναι... Τι μπορεί να γίνει λοιπόν τώρα; Η συσπείρωση των σωφρώνων δεν αρκεί. Οπως είχε απαντήσει ο Αντλάι Στήβενσον, υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ τότε, σε οπαδό του που είχε φωνάξει «όλοι οι σοβαροί αμερικανοί είναι στο πλευρό σου»: «μόνο αυτοί δεν φτάνουν για την εκλογή μου».

Ενα ζήτημα είναι τι κάνει ο, ακόμη, πρωθυπουργός. Με το να καταθέτει σημειώματα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αυτός έπρεπε να είχε πάρει μέτρα αντιμετώπισης των αδιεξόδων, αδιαφορώντας για τις θέσεις των κομμάτων που τον στήριζαν. Αυτός ώφειλε να έχει αποφασίσει τι θα έπρεπε να κάνει με το ομόλογο των 300 εκ περίπου ευρώ. Προχθές με ρώτησε κάποιος από την Βρετανία: «Ποιός είναι αυτή την στιγμή στα πράγματα στην Ελλάδα;» Δηλ., ποιός αποφασίζει; Δυσκολεύτηκα να του απαντήσω, γιατί πραγματικά κυβέρνηση δεν φαίνεται να υπάρχει. Οι αρχές όμως που βρίσκονται ακόμη στην εξουδία έπρεπε να συνεχίσουν να κυβερνούν.

Κάποιος έπρεπε στη συνέχεια να καλέσει όσους μπορούν, με γνωριμίες και με σημαντική επιρροή στο εξωτερικό, να συμβάλουν στο να κερδίσουμε χρόνο σχετικά με τα τελευταία γεγονότα. Εταίροι, φίλοι και σύμμαχοι να συμβάλουν ώστε οι εξελίξεις κατά κάποιο τρόπο να πάψουν να τρέχουν. Και την ίδια ώρα ο Πρόεδρος να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, στηλιτεύοντας όσους συμπεριφέρονται σαν παιδιά της γειτονιάς αλλά και τηρώντας τους θεσμούς να καλεί τους πάντες ισότιμα σε σύσκεψη για το μέλλον του τόπου. Ο λαός αυτούς επέλεξε να εκλέξει. Είναι προοίμιο ανησυχητικών εξελίξεων η παραβίαση των θεσμών από την κορυφή της πολιτείσς επειδή κάποιοι δεν συμφωνούν με ορισμένες επιλογές του εκλογικού σώματος.

Επίσης είναι αδιανόητο κάποιοι να αρνούνται να συνεργασθούν η έστω να παρευρεθούν στις συναντήσεις υπό των Πρόεδρο. Δεν μετέχεις σε ό,τι σε βολεύει θεσμικά σε μιά Δημοκρατία. Είτε σέβεσαι το Σύνταγμα είτε όχι. Αναλαμβάνοντας και τις συνέπειες των όποιων επιλογών σου. Ο Πρόεδρος τέλος οφείλει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να επιβάλει υπεύθυνες συμπεριφορές των πολιτικών αρχηγών. Ακόμη και με διάγγελμα στον λαό. Δεν είναι δυνατόν κάποιοι να επιμένουν σε απλή αναλογική και να μην δέχονται ούτε συζήτηση για κυβερνήσεις συνεργασίας.

Σε τελευταία ανάλυση, ας απαιτήσει ο Πρόεδρος από όσους συμφωνούν να ορκισθεί η Βουλή και να ψηφίσει κάποιο σχέδιο ενισχυμένης αναλογικής η απλού πλειοψηφικού, ώστε να υπάρξει στο μέλλον διέξοδος στο αδιέξοδο. Με όποιο κόστος και όποιας πολιτικής απόχρωσης.
Συνέχεια

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Σοβαρά, με τους Οικολόγους;


Ποιος σοβαρός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι Σύριζα με τσουκνίδες;

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι επαρκώς φιλελεύθερη για μερικούς φιλελεύθερους, αλλά για τους Οικολόγους-Πράσινους το σκέφτονται.

Μερικές από τις ακραίες θέσεις των Οικολόγων Πράσινων όπως παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα τους:

-Η κοινωνία του ανθρωπισμού θα πρέπει να αντιταχθεί στην κοινωνία της ανεξέλεγκτης αγοράς.

-Να ακολουθηθεί ο δρόμος της βιώσιμης ανάπτυξης

-Πράσινη φορολογική μεταρρύθμιση με μεταφορά φορολογικών βαρών από την εργασία στο μοντέλο και το είδος της κατανάλωσης.

-Yιοθέτηση του 35ωρου κι ανακατανομή του χρόνου εργασίας σ' όλους

-Προστασία και κατοχύρωση δικαιωμάτων όσων αντιμετωπίζουν ειδικότερα προβλήματα σε σχέση με την αναζήτηση απασχόλησης (Γυναίκες, μετανάστες-πρόσφυγες, φορείς του AIDS, άτομα με ειδικές ανάγκες)

-Υποστηρίζουμε την ανάδειξη μίας νέας κατηγορίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των πολιτών, που συνδέονται με το περιβάλλον και ιδιαίτερα με δημόσια αγαθά όπως το νερό, ο αέρας και το έδαφος.

- Δέσμευση και σχετική διεθνή δράση της Ελλάδας προκειμένου να υιοθετηθεί το ταχύτερο μια αυστηρή, ξεκάθαρη και μακροχρόνια παγκόσμια συμφωνία που θα καλύπτει όλες τις χώρες με συγκεκριμένους δεσμευτικούς στόχους εκπομπών, ικανούς να αποτρέψουν την κλιματική αλλαγή (πχ -50% για το 2050, -80% για το 2100). Για λόγους ιστορικής και παγκόσμιας δικαιοσύνης το μεγαλύτερο βάρος πρέπει να πέσει στις ανεπτυγμένες χώρες με μειώσεις 80% ήδη από το 2050.

-Δέσμευση πως η Ελλάδα θα εξασφαλίσει την επίτευξη κάθε διεθνούς δέσμευσής της με εγχώρια δράση (δηλ χωρίς κρατικές αγορές δικαιωμάτων εκπομπών από άλλες χώρες).

-Τα θέματα μειονοτήτων είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι διακρατικών σχέσεων. Ζητάμε από τη χώρα μας να κυρώσει άμεσα την ευρωπαϊκή σύμβαση - πλαίσιο για τις μειονότητες και την αντίστοιχη σύμβαση για τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες.

-Για την εκκρεμότητα με το όνομα της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας, αναγνωρίζουμε ότι η ευρύτερη γεωγραφική Μακεδονία έχει πολυεθνική ιστορία αιώνων, ότι καμιά εθνότητα δεν είναι «πιο Μακεδόνες» από τις υπόλοιπες αλλά και ότι κάθε χώρα έχει η ίδια τον τελικό λόγο για το όνομά της και τις περιφέρειες της.

-Υπογραφή και εφαρμογή από το κράτος των Ευρωπαϊκών συνθηκών για τις μειονότητες και τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες.

-Άμεση οργάνωση χώρων υποδοχής των μεταναστών/στριών, με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής.

-Αναγνώριση της πραγματικότητας ότι τα σύγχρονα σχολεία είναι πολυπολιτισμικά και προσαρμογή της εκπαίδευσης στις νέες ανάγκες αλλά και ευκαιρίες γνωριμίας των πολιτισμών μεταξύ τους

-Επιτάχυνση των διαδικασιών εξέτασης του αιτήματος για άσυλο σε συνδυασμό με την άμεση χορήγηση προσωρινής άδειας παραμονής (ροζ κάρτα). Γενναιόδωρη χορήγηση ασύλου και όχι «με το σταγονόμετρο» όπως ισχύει σήμερα. Θεωρούμε ότι εκτός από την αυτονόητη χορήγηση ασύλου σε πρόσφυγες πολέμου ή μεγάλων οικολογικών καταστροφών, πρέπει να δίνεται άσυλο και στις περιπτώσεις ανθρώπων που προέρχονται από χώρες όπου υφίστανται διωγμοί για λόγους θρησκείας, φυλής, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, φιλοσοφικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων και πολιτικής δράσης.

-Υπηρεσίες κοινωνικής υποστήριξης προς όλους/ες τους μετανάστες/στριες, νομιμοποιημένους/ες και μη, για πρόσβαση σε πρωτοβάθμια περίθαλψη, βοήθεια στην εξεύρεση στέγης και εργασίας, εκμάθηση ελληνικής γλώσσας, επανένωση οικογενειών. Διερμηνείς στις δημόσιες υπηρεσίες για τις βασικές γλώσσες των μεταναστών/στριών και αντίστοιχα ενημερωτικά φυλλάδια για τις διαδικασίες που τους/τις αφορούν.

-Στήριξη προγραμμάτων λαϊκών, ποικίλων εκδηλώσεων, πολυπολιτισμικού χαρακτήρα, σε κοινόχρηστους χώρους μιας πόλης με στόχο τη βιωματική ανάπτυξη και της επικοινωνίας μεταξύ των πολιτισμών.

-Διευκόλυνση των προσπαθειών τους να αποκτήσουν δικούς τους χώρους λατρείας και πολιτιστικά κέντρα. Ειδικά για τους/τις Μουσουλμάνους/ες, υποστηρίζουμε αποκεντρωμένα τζαμιά στις περιοχές όπου κυρίως μένουν.

-Αυτόματη παραχώρηση ελληνικής ιθαγένειας για τα παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στη χώρα μας. Παραχώρηση «διπλής υπηκοότητας» σε όσους ξένους/ες διαμένουν στη χώρα μας για χρόνια και του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε συνδικαλιστικό, τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, μετά από εύλογο χρονικό διάστημα από την ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία.

-Απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους.

-Ισότιμη πρόσβαση όλων στην απαραίτητη περίθαλψη, χωρίς διακρίσεις αγοραστικής δύναμης.

-Σημαντικές επενδύσεις σε υλικοτεχνική υποδομή στα δημόσια νοσοκομεία με αύξηση των αποδοχών των νοσοκομειακών.
Συνέχεια