Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Καρκινικές ρυθμίσεις


Στον Milton Friedman άρεσε να λέει συχνά πως ο καλύτερος τρόπος για να δημιουργήσεις ελλείψεις σε ένα προϊόν είναι να ρυθμίσεις τις τιμές με επιβολή πλαφόν ή άλλων μέτρων. Έλεγε “πείτε στους οικονομολόγους από ποιο προϊόν θέλετε να έχετε έλλειψη και θα το πετύχουμε αμέσως”. Η ελληνική σοσιαλίζουσα πολιτική τάξη, ύστερα από πρόταση και σε συνεργασία με την τρόικα, φαίνεται πως αδυνατεί να το αντιληφθεί αυτό, εξού και οι ελλείψεις στα φάρμακα των καρκινοπαθών.

Πρόσφατα πέρασε νόμος που ρυθμίζει το κέρδος των φαρμάκων αυτών για τους φαρμακοποιούς(που σημειωτέον είναι από τα ακριβότερα και κοστίζουν συνήθως κάποιες χιλιάδες ευρώ) στα 30 ευρώ. Είναι προφανές πως κανείς φαρμακοποιός δεν θα είναι διατεθειμένος να βγάλει από την τσέπη του πχ τρεις χιλιάδες ευρώ για να αγοράσει τα φάρμακα αυτά ώστε να τα πουλήσει 3030 ευρώ, και τα οποία θα λάβει από το ασφαλιστικό ταμείο σε 6 περίπου μήνες. Επομένως δημιουργούνται ελλείψεις, με τους καρκινοπαθείς να κινδυνεύουν. Στα δημόσια νοσοκομεία οι φαρμακευτικές δεν πουλάνε καθώς αυτά είναι κακοπληρωτές και σε κάποια εμφανίζονται φαινόμενα όπου ο υπάλληλος του νοσοκομειακού φαρμακείου ζητάει φακελάκι ώστε να δώσει τα εναπομείναντα φάρμακα(κι όσο θα μειώνεται η προσφορά των φαρμάκων, τόσο θα αυξάνεται το φακελάκι). Κλασικό σύμπτωμα κι αυτό των ελλείψεων που προκαλεί το κράτος. Τις παραπάνω επιπτώσεις φαίνεται να μην τις αντιλαμβάνονται ούτε φιλελεύθεροι πολιτικοί, όπως ο Στέφανος Μάνος, που αντί να ζητήσουν την ολική απεμπλοκή του κράτους από την υγεία, είχαν ζητήσειτην εφαρμογή ακριβώς αυτού του μέτρου(κι άλλων ρυθμίσεων).

Μέχρι οι πολιτικοί μας να διορθώσουν το πρόβλημα, αν γίνει ποτέ αυτό, το κράτος φροντίζει να στείλει τους εισαγγελείς για να εξαναγκάσουν τους φαρμακοποιούς να πουλήσουν σε τιμές που είναι ευτελιστικές, ουσιαστικά εξαναγκάζοντάς τους να βάλουν μέσα την επιχείρησή τους με την κατηγορία περί έκθεσης σε θάνατο. Αν κάποιοι εκθέτουν σε θάνατο τους καρκινοπαθείς είναι οι πολιτικοί που προκάλεσαν τις ελλείψεις αυτές με τους κρατικίστικους νόμους τους και που έχουν δημιούργησει ένα ημισοσιαλιστικό σύστημα υγείας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ασθενείς που ταλαιπωρούνται από τις ελλείψεις σε φάρμακα και σε γιατρούς. Σε αυτούς να απευθυνθούν οι εισαγγελείς.

Είναι προφανές, ότι τέτοιες ελλείψεις, σε μεγαλύτερη βέβαια κλίμακα, θα προκληθούν σε περίπτωση που γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση και προσπαθήσει να ελέγξει τις τιμές των προϊόντων, νομίζοντας αφελώς ότι θα τις μειώσει κατ’ αυτόν τον τρόπο. Όταν δεν θα βγαίνουν τα πλάνα, θα κυριαρχεί το μαύρο εμπόριο τροφίμων και άλλων ειδών, θα στέλνει ο ΣΥΡΙΖΑ τα δικά του ΜΑΤ(Μονάδες Αποκατάστασης Τιμών) και τους δικούς τους εισαγγελείς να διώκουν όποιους δεν εργάζονται ως είλωτες για τις πολιτικές του κράτους. Τότε όμως δεν θα βρίσκονται σε κίνδυνο μόνο οι καρκινοπαθείς αλλά ολόκληρη η κοινωνία που δεν θα έχει πρόσβαση στους κομματικοκρατικούς μηχανισμούς και επαφές με την νομενκλατούρα.
Συνέχεια

Το τέρας της αποκαλύψεως (the sequel).

Ένα χρόνο μετά το πρώτο άρθρο επανερχόμαστε υποσχόμενοι ακόμα μεγαλύτερο τρόμο. Ο Σαμαράς δεν έχει πρόγραμμα για να κυβερνήσει. Είναι λαϊκιστής. Υπόσχεται πως λεφτά υπάρχουν. Δεν απολύει κανέναν από το δημόσιο. Παραμένει οπαδός του παρεοκρατικού καπιταλισμού. Δεν αντιστέκεται στους Γερμανούς και τους κρατιστές της ΕΕ, ή αντιστέκεται και μετά τα παίρνει πίσω. Υπόσχεται νέες θέσεις εργασίας και προσλήψεις. Έχει μαζέψει όλη την ακροδεξιά, τον Πλεύρη, τον Άδωνι, τον Βορίδη (αυτός έπεσε τρίτος στην κατάταξη των μισητών ακροδεξιών). Και να μην ξεχνάμε τον Χρύσανθο (Λαζαρίδη) και τον Φαήλο (Κρανιδιώτη). Ο Χρύσανθος ήταν και φίλος του Μηλιού στην Β’ Πανελλαδική, άρα Σαμαρική δεξιά και Τσιπρική αριστερά είναι το ίδιο πράγμα. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Τα Σόδομα και τα Γόμορα θα πρόσθετα μιμούμενος την Σαπφώ Νοταρά. Πρέπει να φύγει το συντομότερο ο Σαμαράς. Είναι επικίνδυνος για την χώρα. Καταστρέφει την παράταξη. Φταίει αυτός, που θα γίνει Πρωθυπουργός ο Τσίπρας.

Κι από την άλλη. Αν είχε παραιτηθεί ο Σαμαράς και είχε ανέβει στην αρχηγία κάποιος άλλος νεώτερος (που δεν διευκρινίζεται ποιός είναι ο παράκλητος, αλλά εκτός του Σαμαρά κάθε άλλος καλός θα είναι υποθέτω) τότε αυτός (ο ηγέτης) θα κατατρόπωνε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα και θα οδηγούσε την Ελλάδα σίγουρα στην ευρωπαϊκή της πορεία. Επίσης θα ξυπνούσε η μεσαία τάξη (άλλη φράση κοινοτοπίας) θα ξυπνούσε από το λήθαργο της και θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια της. Γιατί την εμποδίζει ο Σαμαράς να ξυπνήσει ή κάνει λευκή απεργία αρνούμενη να συμπαραταχθεί. Τέλος με τον νέο ηγέτη και την νέα ηγετική ομάδα θα αρχίσει να δουλεύει και το δημόσιο γιατί θα εμπνευστεί. Αφήστε δε που θα αρχίσουν οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Όλα αυτά θα γίνουν αν φύγει ο Σαμαράς. Κι ο Ανδριανόπουλος θα επιστρέψει κι ο Μάνος κι όλο το 1% των λογικών και ρεαλιστών φιλελευθέρων, επαϊόντων κλπ. Ολόκληρο 1%!

Όλα τα παραπάνω είναι από αναρτήσεις στο facebook. Δεν τα έβγαλα από την κοιλιά μου. Άνθρωποι φιλελεύθεροι και προοδευτικοί τα έχουν γράψει. Απλώς τα μάζεψα εδώ. Συγκεντρωμένα φαίνονται πιό τρομακτικά δεν νομίζετε; Ή πιό σουρεαλιστικά; Εξαρτάται από την οπτική. Κι όλοι αυτοί αναφωνούν ως νέοι Κερένσκι, «ποιός ηγέτης, ποιό κόμμα θα μας βγάλει από την κρίση;» Από το βάθος ακούγεται βέβαια η αναμενόμενη φωνή, αυτή που οι εντρυφούντες στην πολιτική θεωρία και ιστορία την περίμεναν. Και λέει τα ίδια τα λόγια του Λένιν: αυτό το κόμμα (και ο ηγέτης) υπάρχει. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ηγέτης αυτού ο Τσίπρας.

Κι όλοι, οι ίδιοι, κεντροδεξιοί, φιλελεύθεροι, προοδευτικοί αρχίζουν. Μπα, δεν θέλει να κυβερνήσει. Μπα, δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει. Θα σκάσει πάνω του η πτώχευση και θα τελειώσει. Ή δεν θα κάνει αυτά που λέει, θα υπαναχωρήσει και θα συμβιβαστεί. Θα αναγκαστεί να παίξει το παιχνίδι του μνημονίου και θα καταρρεύσει. Έλα μωρέ, δεν θα βγούμε από το ευρώ! Παρεπιμπτόντως ξέρετε τι γλύκας ήταν ο Λένιν τους πρώτους μήνες; Αφήστε δε τι γλύκας είναι ακόμα ο Βελουχιώτης για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Κλείνει η ιστορική παρένθεση. Και τέλος, η Νέα Δημοκρατία θα είναι πρώτο κόμμα. Η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά που είναι λαϊκιστής, κι άντε πάλι από την αρχή για τον Σαμαρά. Και ο χρόνος περνάει, η τάση του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σταθερά ανοδική, αλλά εμείς ασχολούμαστε με τον Σαμαρά. Αν δεν υπήρχε ο Σαμαράς και ήταν κάποιος άλλος ηγέτης; Δεν θα ήταν ανοδική η τάση. Κι άντε πάλι από την αρχή.

Στο μεταξύ η περίφημη μεσαία τάξη που έχει μάθει στην ήσσονα προσπάθεια, στην ευκολία της ζωής με δανεικά, στο να βυζαίνει στην θαλπωρή του κράτους, που γαλουχήθηκε πως ότι αριστερό είναι καλό, ότι κρατικό είναι καλό, κι αντίστοιχα ο πλούτος και το κέρδος είναι κακό, συντάσσεται σταθερά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι όλοι μαζί αμέριμνοι βαδίζουμε προς τον άλλο κόσμο, τον εφικτό, τον κομμουνιστικό. Γιατί το τέρας της αποκαλύψεως είναι χειρότερο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η οργή δεν νικιέται από τον φόβο. Φταίει η δεξιά και το ΠΑΣΟΚ που γιγαντώθηκε η αριστερά. Αντικαθιστούμε την ανάλυση με την πράξη. Την συζήτηση με την μάχη. Και η φρίκη είναι εδώ, μπροστά μας. «Η φρίκη (όμως) δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή... γιατί είναι αμίλητη και προχωράει» όπως λέει και ο Σεφέρης.

Ποιά είναι η ουσία της συζήτησης λοιπόν; Το πρόσωπο της φρίκης ή ο Σαμαράς; Αν είναι ο Σαμαράς η λύση πλησιάζει. Στις 18 Ιουνίου δεν θα είναι αρχηγός της ΝΔ. Υπάρχει μια παράπλευρη απώλεια βέβαια. Ο Τσίπρας θα είναι πρωθυπουργός. Είπαμε, η φρίκη είναι εδώ και μας κλείνει το μάτι. Είναι στο χέρι του καθενός από εμάς να βάλει τις προτεραιότητες του. Να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη, να κοιτάξει τα μάτια των παιδιών του, την οικογένεια του και να σκεφτεί. Θα αντισταθώ; Θα αγωνιστώ; Θα δώσω την μάχη για να μην γίνει η χώρα μου πείραμα της νέας κομμουνιστικής αριστεράς, όπως ευαγγελίζονται οι ντόπιοι και ξένοι (πχ. Ζίζεκ) κομμουνιστές; Ή θα κάτσω να ασχολούμαι με το τέρας της αποκαλύψεως; Ας εμπιστευτούμε τον καθρέφτη μας.
Συνέχεια

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

Αύριο ο φιλελευθερισμός


Ποτέ δεν περίμενα πως η ακατανίκητη βλακεία που κυριαρχεί σε ηγετικούς κύκλους της ελληνικής κοινωνίας θα μας έφτανε ως εδώ. Να είμαστε δηλαδή στα πρόθυρα ολικής κατάρρευσης σαν κράτος, οικονομία και κοινωνία κι’ αυτοί που παίρνουν τις τελικές αποφάσεις να βρίσκονται στον κόσμο τους τυφλοί στις κατακλυσμικές αλλαγές που συντελούνται γύρω τους. Επιμένοντας σε ξεπερασμένες αντιλήψεις και μεθόδους ξεθάβουν εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα για να αντιμετωπίσουν πιεστικά σημερινά διλήμματα.

Κακώς ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται απόπειρα να πολεμηθεί στη βάση της ιδεολογικής του καταγωγής. Σαν αριστερό κίνημα δηλαδή που θα καταλήξει δήθεν να οδηγήσει την χώρα στην καταστροφή. Εκείνοι που υποστηρίζουν το κόμμα του κ. Τσίπρα δεν πρόκειται να αποθαρρυνθούν απλά επειδή οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, που τους έχουν εξοργίσει και απογοητεύσει, επιμένουν πως θα τους οδηγήσει στην καταστροφή. Δεν είναι η αριστεροσύνη που θα πρέπει να χτυπιέται στον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο η πραγματική του αξιοπιστία. Την οποία προφανέστατα δεν είναι σε θέση να υπερασπισθεί.

Όλο το πολιτικό σκηνικό δείχνει τώρα ολοκάθαρα την χρεωκοπία του. Προκάλεσε με τις σπατάλες και το πελατειακό κύκλωμα που είχε στήσει την οικονομική κατάρρευση τη χώρας. Κρατικοδίαιτη λαϊκή δεξιά από την μια μεριά και λαϊκίστικη ρουσφετολογική αριστερά από την άλλη συνέθεσαν ένα μόρφωμα ασυγκράτητης παρακμής που με τις κοινοτικές επιδοτήσεις και τον πακτωλό των δανεικών έπεισαν για μια πλαστή ευημερία και έφτιαξαν μια κοινωνία δίχως αστική ραχοκοκαλιά. Και τους είναι αδύνατον τώρα να χειρισθούν τον τελικό της επιθανάτιο ρόγχο.

Δίχως ιδεολογικά όπλα, στα οποία να στηριχθεί, το νεοελληνικό αστικό πολιτικό οικοδόμημα κλονίζεται επιχειρώντας να διασωθεί με άστοχες κινδυνολογίες. Όταν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ομιλούν για επαναδιαπραγμάτευση δεν βλέπουν πως επιβεβαιώνουν σαν πολιτική δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί δείχνουν να ανακάλυψαν τις δυνατότητες παραπέρα διαλόγου τώρα μόνο, που ο κ. Τσίπρας σήκωσε την σημαία τα αμφισβήτησης. Πως μπορούν να υποσχεθούν μείωση φορολογικών βαρών όταν μόνοι τους υπέβαλαν τους Έλληνες σε εξοντωτική φορολογία, ενώ το Μνημόνιο μιλούσε μόνο για μείωση ελλειμμάτων. Το ίδιο ισχύει και για τις περικοπές μισθών και συντάξεων. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης δεν μπορούν να χτυπήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ για την αυθαιρεσία των ισχυρισμών του. Διότι κάποιους από αυτούς τους ισχυρισμούς τους έχουν υιοθετήσει και οι ίδιοι, ενώ το παρελθόν τους δεν πείθει για την εμμονή τους σε θέσεις που θα αλλάξουν τα πράγματα.

Όταν επίσης ο κόσμος είναι απελπισμένος και ψάχνει για να πιαστεί με κάθε τρόπο από κάποια ελπίδα, η επίκληση μελλοντικών κινδύνων και αδιεξόδων δεν τον αποτρέπει. Πολύ περισσότερο δεν τον εμποδίζει να τρέξει να ενισχύσει μια παράταξη που του χαμογελά με αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο. Τα κόμματα της χρεωκοπίας ένα τρόπο μοναχά έχουν να αποτρέψουν μελλοντικές περιπέτειες και μια έξοδο από την Ευρώπη. Να εξηγήσουν ήρεμα και νηφάλια πως όσα υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν.

Επιβάλλεται να καταλάβουν οι Έλληνες πως τα χρήματα που ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ έχουν διαθέσει για την οικονομική μας διάσωση, γύρω τα 150 δις ευρώ, είναι ένα ποσό που δεν έχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία. Όπως και τα ποσά (περίπου του ιδίου ύψους) που με δική τους ανάμιξη έχουν διαγραφεί από το χρέος μας. Η Αργεντινή αφέθηκε να καταρρεύσει για 40 δις ΔΟΛΆΡΙΑ περίπου. Ενώ με 30 δις ευρώ θα είχαν λυθεί τα περισσότερα προβλήματα της Αφρικής!! Κι αντί να ενδιαφερθούμε να προχωρήσουμε σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ώστε να απαλλαγούμε από τα βαρίδια του δημόσιου τομέα μας κυρίως –που προκάλεσε σχεδόν τα πάντα – κάνουμε ότι μπορούμε ώστε τα πράγματα να παραμείνουν ως έχουν. Και καθυβρίζουμε όσους ξοδεύουν τόσα για εμάς σαν τοκογλύφους, καταπιεστές κι’ εκβιαστές!! Όλα όμως έχουν ένα όριο. Και τα σημάδια είναι ολοφάνερα πως οι δανειστές έχουν αρχίσει να μας βαριούνται. Και να μελετούν τρόπους εγκατάλειψής μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν κερδίσει τις εκλογές, εκτιμώ πως δεν θα θελήσει να αυτοχειριαστεί. Προεδρεύοντας σε μια χώρα που θα διαλύεται. Θα προτιμήσει να πάρει πίσω όλες του τις υπερβολές. Αντιμέτωπος με την πραγματικότητα της διακυβέρνησης θα βάλει νερό στο κρασί του και θα προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Πιθανότατα με λιγότερους φόρους και δίχως περικοπές σε εισοδήματα. Αλλά σίγουρα με πρωτοβουλίες περιορισμού του δημόσιου τομέα. Που βέβαια, λόγω πολλών συνιστωσών, θα προκαλέσει ενδοκομματικό / ενδοκυβερνητικό εμφύλιο. Και πιθανή σύντομη κατάρρευση του τότε σχήματος εξουσίας. Ο λαός θα έχει πλέον μπουχτίσει από ανεδαφικές αερολογίες. Όλες οι εκδοχές του κρατικού παρεμβατισμού θα έχουν αποτύχει παταγωδώς. Προερχόμενες είτε από την κρατικοδίαιτη Δεξιά είτε από την λαϊκίστικη - γιαλαντζί και γνήσια – Αριστερά. Αν αποφύγουμε μια πιθανή στροφή σε σχήματα φασιστικά, τότε θα έχει έρθει η ώρα μιας πραγματικά φιλελεύθερης διακυβέρνησης. Αύριο ο φιλελευθερισμός, λοιπόν.

ΥΓ. Πριν από δύο περίπου χρόνια προειδοποιούσα από τις στήλες του «Κ» γα το τι θα συμβεί σε περίπτωση στάσης πληρωμών, χρεωκοπίας και συνακόλουθης εξόδου από το ευρώ. Κάποιοι ενοχλήθηκαν, αλλά οι πάντες φρόντισαν να αποσιωπήσουν τους κινδύνους. Τώρα. ακόμη και η Τράπεζα της Ελλάδος περιγράφει τον εφιάλτη. Όλο όμως αυτό το διάστημα, ακολουθώντας κατά γράμμα τα βήματα της Αργεντινής, φρόντισαν να βάλουν νέους φόρους και να μειώσουν μισθούς και συντάξεις. Οδηγώντας τον τόπο σε αδιέξοδα. Αγνοούμε πάντα τις προειδοποιήσεις και δεν μαθαίνουμε από τα λάθη των άλλων. Γιατί φροντίζουμε το κομματικό κράτος. Κι επιμένουμε να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια.
Συνέχεια

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Λαθρολάγνοι εναντίον Τζήμερου


Οι Έλληνες που χάνουν την δουλειά τους λόγω της λαθρομετανάστευσης είναι οι σχετικά λιγότεροι άτυχοι. Οι Έλληνες που έχασαν και θα χάσουν την ζωή τους λόγω της λαθρομετανάστευσης ήταν και θα είναι οι πιο άτυχοι απ’ όλους.

Τι ήθελε να πει ο κ. Τζήμερος ότι «κάθε μετανάστης που εργάζεται παίρνει μια θέση από τους Έλληνες», έγινε χαμός στο διαδίκτυο. Φασίστα τον ανεβάζαν, ρατσιστή τον κατέβαζαν, κάπου διάβασα ότι θα ήταν καλύτερο να «συνεργαστεί με την Χρυσή Αυγή.»

Η παραπάνω δήλωση του κ. Τζήμερου για ευνόητους λόγους δεν είναι 100% ακριβής. Κάθε μετανάστης που εισβάλει στην Ελλάδα δεν παίρνει απαραιτήτως την δουλειά κάποιου Έλληνα. Για παράδειγμα, αρκετοί λαθρομετανάστες ασχολούνται με το έγκλημα. Η απουσία του νόμου και της τάξης προσφέρει στο τριτοκοσμικό εγκληματικό στοιχείο μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Είμαστε η Κίνα της εγκληματικότητας.

Μπορεί κάποιος να πει αρκετά για την δήλωση Τζήμερου, αλλά από πουθενά δεν προκύπτει ότι είχε έστω ρατσιστική χροιά ή υπονοούμενο. Βέβαια, προ πολλού έχει αναπτυχθεί η συνήθεια ότι όταν μια δήλωση ή θέση είναι έμμεσα ή άμεσα κριτική στο φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης να χαρακτηρίζεται αμέσως ως ρατσιστική, ξενοφοβική και φασιστική.

Αυτοί που πετάχτηκαν αμέσως για να δηλώσουν ότι, προφανώς, κάθε λαθρομετανάστης που εισβάλει στην Ελλάδα δεν παίρνει και απαραιτήτως την δουλειά ενός Έλληνα, είναι τα ίδια άτομα που χαρακτηρίζουν κάθε μια κριτική δήλωση στο θέμα της λαθρομετανάστευσης ως ξενοφοβική. Προφανώς δεν αντιλαμβάνονται τις αντιφάσεις τους.

Αυτή η ακραία τους θέση δεν είναι μόνο ένδειξη της δογματικής στάσης που τηρούν στο θέμα. Πρώτα απ΄όλα δεν θέλουν να υπάρχει συζήτηση και διάλογος για το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Δεν έχουν επιχειρήματα να υπερασπιστούν την θέση τους, η οποία επιβάλλει ότι τα ελληνικά σύνορα θα είναι ανοιχτά. Το τελευταίο εναπομείναν επιχείρημα είναι ότι θα δώσουμε στους λαθρομετανάστες ταξιδιωτικά έγγραφα να πάνε στην Ευρώπη. Η δημοσιογραφική ομάδα της Καθημερινής που δημοσίευσε μια ανάλυση για διάφορους μύθους που κυκλοφορούν τελευταία, έγραψε για αυτό το θέμα, όπου δίνουμε χαρτιά στους λαθρομετανάστες και αυτοί πάνε Ευρώπη, ότι «Πρόκειται περί μιας ακόμη παραπλανητικής υπόσχεσης, καθώς τυχόν υλοποίησή της προσκρούει σε ρητές δεσμεύσεις που έχει η χώρα από την Ε.Ε. κυρίως λόγω της Συνθήκης του Σέγκεν.» Αυτό διαφεύγει ακόμα στον συνασπισμό των ΣΥΡΙΖΟ-Βαλλιανάτων.

Οι Ευρωπαίοι όχι μόνο δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν τους δικούς μας λαθρομετανάστες, αλλά ετοιμάζουν σχέδια για να αποκλείσουν και τους Έλληνες σε περίπτωση που ενταθεί η ελληνική κρίση. «Η έγκριτη αυστριακή εφημερίδα Der Standard, που κάνει λόγο για προετοιμασίες των ευρωπαϊκών αρχών ακόμα και να κλείσουν τα σύνορα με την Ελλάδα στην περίπτωση που θα υπάρξει χάος στην Ελλάδα, μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου.» Παρόμοια σχέδια έχει και η βρετανική κυβέρνηση, δείτε εδώ.

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι το πάθος των λαθρολάγνων. Όταν προσφάτως ένας Αλβανός δημοσιογράφος επαναπατρίσθηκε μετά από πολυετή παραμονή στην Ελλάδα, έγινε ο χαμός. Θα νόμιζε κανείς ότι ήταν το γεγονός της χρονιάς. Χαμός στο twitter και στο facebook, χιλιάδες οι συμμετοχές σε ιστοσελίδες συμπαράστασης και προσφυγή στις αρχές. Όταν λίγες ημέρες αργότερα ο Θανάσης Λαζανάς θα δολοφονηθεί από τρεις Αφγανούς, οι ίδιοι άνθρωποι δεν θα έχουν τίποτα να πουν ή να κάνουν. Αν το θύμα ήταν λαθρομετανάστης τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Εδώ μάλλον δικαιούμαστε να μιλήσουμε για 100% υποκριτές.
Συνέχεια

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Όταν η Αριστερά κήρυξε ένοπλο αγώνα κατά της Επιστήμης

Μία σχετικά νέα τρομοκρατική οργάνωση που ονομάζεται “Πυρήνας της Όλγας”, μέλος της άτυπης Ομοσπονδίας του Διεθνούς Αναρχικού Επαναστατικού Μετώπου ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση σε έναν πυρηνικό μηχανικό στη Γένοβα της Ιταλίας στις 7 Μαίου. Η ίδια ομάδα είχε στείλει γράμμα-βόμβα σε ένα Ελβετικό λόμπυ που δραστηριοποιείται υπέρ της πυρηνικής ενέργειας το 2011. Είχε επίσης αποπειραθεί να βάλει βόμβα στο εργαστήριο νανοτεχνολογίας της IBM στην Ελβετία το 2010 ενώ έχει διασυνδέσεις με μία άλλη τρομοκρατική ομάδα που είναι υπεύθυνη για τουλάχιστον τέσσερις βομβιστικές επιθέσεις σε εργαστήρια νανοτεχνολογίας στο Μεξικό. Οι διωκτικές αρχές έχουν πλέον βάσιμες ενδείξεις πως τέτοιες αριστερίστικες, οικολογικές τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν αρχίσει σταδιακά να σχηματίζουν όλο και στενότερους δεσμούς στο διεθνές επίπεδο.  

Στις 11 Μαίου η οργάνωση “Πυρήνας της Όλγας” έστειλε τετρασέλιδη επιστολή στην Ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την επίθεση στον Roberto Adinolfi, μέλος της διοικούσας επιτροπής της Ansaldo Nucleare, εταιρείας σχετικής με πυρηνική τεχνολογία και θυγατρικής της αεροναυπηγικής εταιρείας Finmeccanica. Το γράμμα, το οποίο οι Ιταλικές αρχές θεωρούν αυθεντικό, είναι γεμάτο με ρητορική μίσους εναντίον της επιστήμης. Ανάμεσα σε άλλα, στο γράμμα αναφέρεται πως “ο Adinolfi γνωρίζει καλά πως είναι θέμα χρόνου πριν μία ευρωπαική Φουκουσίμα δολοφονήσει την ήπειρο μας”. Διαβάζουμε από την αγγλική μετάφραση του κειμένου:
“Science in centuries past promised us a golden age, but it is pushing us towards self-destruction and total slavery... With this action of ours, we return to you a tiny part of the suffering that you, man of science, are pouring into this world.” [ Η Επιστήμη τους περασμένους αιώνες υποσχέθηκε μία Χρυσή Εποχή, αλλά μας σμπρώχνει προς την αυτοκαταστροφή και τη δουλεία...Με αυτή μας την ενέργεια, σας επιστρέφουμε ένα πολύ μικρό κομμάτι του πόνου τον οποίο εσείς, οι άνθρωποι της επιστήμης, χύνεται σε αυτόν τον κόσμο”.]...“Finmeccanica means bio- and nanotechnology. Finmeccanica means death and suffering, new frontiers of Italian capitalism,” [Finmeccanica σημαίνει βιο- και νάνο-τεχνολογία. Finmeccanica σημαίνει θάνατος και πόνος, νέοι ορίζοντες για τον Ιταλικό καπιταλισμό].
Η ομάδα στο ίδιο γράμμα υπόσχεται να συνεχίσει τις επιθέσεις. Οι Ιταλικές αρχές έχουν ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας σε πολλούς πιθανούς πολιτικούς, επιχειρηματικούς και επιστημονικούς στόχους. Συνολικά οι αρχές έχουν προσφέρει σωματοφύλακες σε 550 άτομα-πιθανούς στόχους.

 Ο “Πυρήνας της Όλγας”, ο οποίος έχει λάβει το όνομα του από μία φυλακισμένη Ελληνίδα αναρχική, έχει επίσης αναλάβει την ευθύνη για το δέμα-βόμβα που εξεράγη στα γραφεία του Ελβετικού λόμπυ Swissnuclear, το οποίο δραστηριοποιείται υπέρ της πυρηνικής ενέργειας και είναι εγκατεστημένο στο Olten της Ελβετίας. Ένα γράμμα το οποίο βρέθηκε στο σημείο της έκρηξης απαιτούσε να αφεθούν ελεύθεροι τρεις άνθρωποι που είχαν συλληφθεί με την κατηγορία πως σχεδίαζαν επίθεση στο κέντρο νανοτεχνολογίας της Αμερικανικής IBM στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Στο γράμμα αυτό, ο “Πυρήνας της Όλγας” κατηγορούσε την Επιστήμη πως είναι υπεύθυνη για όλα τα κακά τα οποία ταλαιπωρούν την ανθρωπότητα (ιοί, βακτήρια τα οποία είναι ανθεκτικά σε αντιβιοτικά, πυρηνικά ατυχήματα κλπ.) και πως οι Επιστήμονες είναι οι υπηρέτες του Καπιταλισμού και του Κεφαλαίου. Ο Πυρήνας της Όλγας υποστηρίζει πως προωθεί συμμαχίες με οικολογικό-αναρχικά γκρουπ σε άλλες χώρες όπως το Μεξικό, τη Χιλή, την Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία. 

Στο Μεξικό έχουν ήδη λάβει χώρα παρόμοιες επιθέσεις: τον Αύγουστο του 2011, μία ομάδα με την επονομασία “Individuals Tending Towards Savagery” έστειλε δέμα-βόμβα η οποία τραυμάτισε δύο ερευνητές νανοτεχνολογίας στο Monterrey Institute of Technology. Σύμφωνα με την Μεξικανική Αστυνομία, το δέμα περιείχε ποσοτητα εκρηκτικών ικανή να προκαλέσει την κατάρρευση τμήματος του κτιρίου αλλά απέτυχε να ανατιναχθεί όπως είχε σχεδιαστεί από τους οικολόγους-τρομοκράτες. Νωρίτερα το 2011, η ίδια τρομοκρατική ομάδα είχε στείλει δύο βόμβες στο κέντρο νανοτεχνολογίας του Polytechnic University of the Valley of Mexico. Το ένα δέμα είχε ανακαλυφθεί πριν ανατιναχθεί ενώ το δεύτερο, που ανατινάχθηκε, τραυμάτισε έναν φρουρό του Πανεπιστημίου. 

Η Ιταλική Αστυνομία που ερευνά την υπόθεση της επίθεσης στον Roberto Adinolfi ανησυχεί πως τέτοια κρούσματα τρομοκρατίας θα ενταθούν ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ευρώπη. Μία Ελβετική έκθεση σχετικά με το θέμα της οικολογικής τρομοκρατίας αναφέρει πως το ρίσκο για τους Επιστήμονες εξαρτάται από τον χώρο έρευνάς τους. 

Η Αριστερή Οικολογία και η Αριστερή Συντήρηση, πιστή στο θεολογικό δόγμα του “άλλου κόσμου” που είναι εφικτός, έχει πλέον πάψει απλά να αρνείται την πραγματικότητα. Έχει πλέον ανοιχτά κηρύξει πόλεμο στην πραγματικότητα και τους κύριους εκφραστές αυτής που είναι η ανθρώπινη Επιστήμη και η Τεχνολογία. Είναι καιρός πλέον όχι απλά να λάβουμε τα μέτρα μας αλλά και να αντισταθούμε ενεργά στην Αριστερή ισοπέδωση του ανθρώπινου πολιτισμού. Πριν ο Αριστερός μισανθρωπισμός μας στείλει πίσω στην εποχή των σπηλαίων.
Συνέχεια

Πως πρέπει να κερδίσει (ή να χάσει) η Νέα Δημοκρατία


Σε αυτές τις εκλογές το πως θα κερδίσει ή θα χάσει η Νέα Δημοκρατία είναι πιο σημαντικό και από το αποτέλεσμα των εκλογών.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της μεταπολίτευσης ήταν ο τρόπος με τον οποίο γινόντουσαν οι εκλογές. Μια πλειοδοσία υποσχέσεων από τα κόμματα χωρίς καμία σκέψη για την επομένη των εκλογών. Κάτι που ξεκάθαρα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα.

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να ακολουθήσει την συνήθη τακτική περιορίζοντας την προεκλογική της εκστρατεία στο δίλημμα ευρώ ή δραχμή, προστασία ειδικών μισθολογίων, συντάξεων και μισθών. Τα παραπάνω έχουν την αξία τους και ίσως να κρατήσουν την ΝΔ στην πρώτη θέση, αυτό που δεν κάνουν όμως είναι να δημιουργήσουν το απαραίτητο πολιτικό κεφαλαίο που θα επιτρέψει στην ΝΔ να κυβερνήσει επιτυχώς την επόμενη των εκλογών.

Η ΝΔ μπορεί να επιτύχει εκλογικά και να αποτύχει κυβερνητικά. Αν συμβεί αυτό, τίποτε την επόμενη φορά τίποτα δεν θα μπορεί να σταματήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και το μόνο που θα συζητάμε τότε θα είναι το πόσο μεγάλη θα είναι η πλειοψηφία του στην επόμενη Βουλή.

Επομένως η στρατηγική της ΝΔ δεν μπορεί να περιορισθεί στο να διατυπώνει τους κίνδυνους από μια εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Θα πρέπει επιτέλους να ανοίξει ένα ιδεολογικό μέτωπο ενάντια στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της μεταπολιτευτικής αριστερής κυριαρχίας.

- Η κυριαρχία της αφήγησης. Το μνημόνιο όπως εφαρμόστηκε ήταν η λάθος συνταγή για έξοδο από την κρίση, αλλά δεν είναι η αιτία της κρίσης. Αιτία της κρίσης είναι ο κρατισμός. Εάν οι εκλογές γίνουν με την υπάρχουσα ρητορική περί μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως πιο γνήσια αντιμνημονιακός, θα έχει πάντα το πάνω χέρι. Ο δημόσιος διάλογος θα γίνεται υπό τις υπάρχουσες παραμέτρους όπου συνεχώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει το πλεονέκτημα. Θα ελέγχει την πολιτική ατζέντα και έμμεσα θα αποφασίζει για το τι συνιστά πολιτική ή κυβερνητική επιτυχία και αποτυχία.

Μέχρι στιγμής ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται τις αμαρτίες της μεταπολίτευσης και ταυτόχρονα αυτοπαρουσιάζεται ως ο νέος φορέας της πολιτικής αλλαγής. Μόνο μια ξεκάθαρη ιδεολογική αντιπαράθεση θα ρίξει φως σε αυτή την γιγάντια αντίφαση.

Αντί να απολογείται η ΝΔ για το μνημόνιο, ας απολογείται ο ΣΥΡΙΖΑ για την μεταπολίτευση. Έχει μέλλον μια Ελλάδα όπου το ελληνικό όνειρο είναι μια θέση στο δημόσιο; Μπορούν και πρέπει να γίνουν 100,000 διορισμοί στο δημόσιο; Είναι δίκαιο ο άνεργος να πληρώνει τον Φωτόπουλο της ΔΕΗ και κάθε συντεχνία; Μπορεί να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας χωρίς ιδιωτικές επενδύσεις; Πρέπει η Ελλάδα για πάντα να εξαρτάται από τον ξένο δανεισμό μόνο και μόνο για να διατηρήσει ένα μεγάλο κράτος που καταστρέφει ότι δημιουργικό υπάρχει; Πόσες νέες Ελληνίδες και Έλληνες πρέπει να θυσιαστούν για να κρατήσουμε εν ζωή το κράτος που έφτιαξε ο Ανδρέας Παπανδρέου;

Η προεκλογική ρητορική της Νέας Δημοκρατίας θα πρέπει να βασίζεται σε επιχειρήματα που την επομένη των εκλογών θα της επιτρέπουν να κάνει όλα αυτά που είναι απαραίτητα για να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Αν η ΝΔ κολλήσει στο ποιος θα κάνει καλύτερη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους, απλά δίνει προεκλογικά προνομιακή θέση στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν δημιουργεί πολιτικό κεφάλαιο για τις μεταρρυθμίσεις.

-Λαθρομετανάστευση, εγκληματικότητα, εθνικά θέματα. Αν όλοι οι Έλληνες μάθουν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτά τα θέματα θα είναι μια πολύ σημαντική νίκη για την ΝΔ. Σήμερα πολλοί λίγοι γνωρίζουν αυτές τις απίστευτα ακραίες και επικίνδυνες θέσεις. Όσοι περισσότεροι τις μαθαίνουν τόσο το εκλογικό τοίχος μπροστά στον ΣΥΡΙΖΑ θα γίνεται ψηλότερο. Ιδιαίτερη έμφαση εδώ στο λεκανοπέδιο Αττικής.

-Personnel is policy. Μπορείς να μιλάς όσο θέλεις για το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους λαθρομετανάστες, αλλά μην περιμένεις ότι θα γίνεις ποτέ πιστευτός αν τα άτομα που κάνουν την καταγγελία είναι τα ίδια άτομα που όταν είχαν την ευκαιρία να κάνουν κάτι σε αυτό το θέμα τα θαλάσσωσαν. Είναι φυσικό ότι όταν ο νεοδημοκράτης βλέπει τον Προκόπη Παυλόπουλο να μιλά για λαθρομετανάστευση να πηγαίνει και να ψηφίζει Χρυσή Αυγή.
Το ότι αυτά τα άτομα παίρνουν ακόμα σταυρούς δεν σημαίνει τίποτα. Απλά η δύναμη του κομματικού μηχανισμού φαντάζει μεγαλύτερη σε μια διαρκώς συρρικνούμενη εκλογική βάση.
Καλύτερα να βγαίνουν μπροστά άτομα που οι πολίτες τους έχουν εμπιστοσύνη σε αυτά τα θέματα, όπως π.χ. Βορίδης, Γεωργιάδης, Πιπιλή.

Γενικά τα φθαρμένα πρόσωπα που απέτυχαν στους ρόλους ευθύνης πρέπει σιγά σιγά να μπαίνουν στο φόντο και μπροστά να μπαίνουν όχι τα τελευταία δημιουργήματα του κομματικού σωλήνα, αλλά άνθρωποι με ιδεολογικό τσαγανό. Μόνο έτσι η κριτική και η πρόταση της ΝΔ θα μπορέσει να αποκτήσει σταδιακά κύρος και αξιοπιστία.

Ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων έχει αφήσει την Νέα Δημοκρατία όχι τόσο μνημονίου αλλά λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης. Δεν υπάρχει τόσο διαφωνία με το τι πρέπει να γίνει , αλλά η εντύπωση ότι το κόμμα δεν μπορεί να ασκήσει αποτελεσματικά την διοίκηση του κράτους. Η εμπιστοσύνη δεν ανακτάται με αυτούς που έμαθαν να λειτουργούν Πασοκικά.

Αν η Νέα Δημοκρατία κάνει μια προεκλογική εκστρατεία βασισμένη στα παραπάνω και την υπόσχεση για παραμονή στο ευρώ, θα έχει δημιουργήσει τις καλύτερες συνθήκες για να επιτύχει μετά τις εκλογές. Σε περίπτωση που χάσει, θα έχει δημιουργήσει τις καλύτερες συνθήκες για μια πολύ πιο γρήγορη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ η οποία όμως θα έχει και πολιτικό μέρισμα. Οι Έλληνες δεν θα ξέρουν μόνο ότι τα πράγματα πήγαν στραβά, αλλά θα ξέρουν και το γιατί - και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Αν η Νέα Δημοκρατία ακολουθήσει την πεπατημένη οδό τότε έστω και αν έχει εκλογική νίκη δεν θα μπορέσει να την μεταφράσει σε μια μεγάλη μεταρρυθμιστική επιτυχία και θα είναι μια ακόμα θλιβερή πράξη του σημερινού δράματος.
Διαφορετικά θα έχει την ευκαιρία να παίξει τον κυρίαρχο ρόλο που έπαιξε το ΠΑΣΟΚ από το 81 και μετά.
Συνέχεια

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Η ψευδεπίγραφη λιτότητα της Ελλάδας



Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στην Wall Street Journal για το ψευδεπίγραφο δίλημμα λιτότητα ή ανάπτυξη.

Οι traders νομισμάτων υποστηρίζουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Αυτή θα δημιουργήσει αστάθεια στα νομισμάτα και, αν άλλες χώρες ακολουθήσουν, μέγα-κέρδη για τους traders. Το κόστος θα ήταν πολύ χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο και ακόμα μεγαλύτερο κράτος, (που θα συμπεριλαμβάνει την εξουσία να εκτυπώνει τα χρήματα) για όσους βγουν από το ευρώ.

Μια διακοπή στο ευρώ θα ήταν κακή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τη Βόρεια Αφρική να εξακολουθεί να παραπαίει από την αραβική άνοιξη, έχουμε τεράστια συμφέροντα στις ισχυρές, αναπτυσσόμενες, με σταθερό χρήμα δημοκρατίες στις βόρειες ακτές της Μεσογείου. Αυτές είναι σε κίνδυνο εξαιτίας της σύγχυσης λιτότητας, ανάπτυξης και του ευρώ.

Η σύγκρουση μεταξύ της ανάπτυξης και της λιτότητας είναι τεχνητή και παρουσιάζεται για να ευνοεί το μεγαλύτερο κράτος. Η ανάπτυξη προέρχεται από την οικονομική ελευθερία, σε ένα πλαίσιο σταθερού χρήματος, δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, και ενός κράτους δικαίου που περιορίζει το υπερβολικό κράτος. Οι επιχειρήσεις δεν θα επενδύσουν ούτε θα προσλάβουν το ίδιο σε ένα περιβάλλον όπου το κράτος κυριαρχεί της οικονομίας. Έτσι, λιτότητα της κυβέρνησης είναι απολύτως απαραίτητη για την οικονομική ανάπτυξη, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Τα οικονομικά έχουν αγνοήσει συχνά την κρίσιμη διάκριση μεταξύ της λιτότητας για το κράτος και της λιτότητας που το κράτος επιβάλει στον ιδιωτικό τομέα. Στην πρώτη περίπτωση, οι κυβερνήσεις οι οποίες έχουν ελλείμματα, πουλάνε περιουσιακά στοιχεία, περιορίζουν τις προσλήψεις, και περιορίζουν τον ρόλο τους στα ουσιώδη. Αυτή είναι λιτότητα προσανατολισμένη στην ανάπτυξη.

Στην λιτότητα που αναφέρεται στον ιδιωτικό τομέα, οι κυβερνήσεις επιβάλλουν νέους φόρους και περιορισμούς στον ιδιωτικό τομέα, διατηρώντας παράλληλα το δικό τους προσωπικό, τους μισθούς και τις συντάξεις. Αυτή είναι η εκδοχή της αντιαναπτυξιακής λιτότητας που επικρατεί στα προγράμματα λιτότητας στην Ευρώπη.

Πολλά οικονομικά μοντέλα, συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και του κεϋνσιανού stimulus, αγνοούν τα εθνικά επίπεδα χρέους και αγνοούν εάν οι αποφάσεις των δαπανών πραγματοποιούνται από τον ιδιωτικό τομέα ή την κυβέρνηση. Αυτό δημιουργεί το παράλογο αποτέλεσμα ότι μια οικονομία στην οποία η κυβέρνηση ξοδεύει και επενδύει διαρκώς αυξανόμενα ποσά, ακόμη και το 100% του ΑΕΠ, έχει το ίδιο προβλεπόμενο ποσοστό αύξησης με μια οικονομία όπου η κυβέρνηση ξοδεύει και φορολογεί λιγότερο.

Τα προγράμματα λιτότητας των ευρωπαϊκών κράτων επιβάλλουν στον ιδιωτικό τομέα να πληρώσει για το κρατικό χρέος, έτσι ώστε οι κυβερνήσεις να μπορούν να παραμείνουν μεγάλες. Οι δημοσίες δαπάνες της Ιταλίας θα αυξηθούν στο 50,7% του ΑΕΠ το 2012 από 50% το 2011, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που σημαίνει ότι περισσότερο από το ήμισυ της οικονομίας της Ιταλίας δεν θα επιδιώκει να είναι προσοδοφόρο.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει ασκήσει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή της αντιαναπτυξιακής λιτότητας. Ενώ ο ιδιωτικός τομέας συρρικνώθηκε το 2011, το δημόσιο στην Ελλάδα αυξήθηκε σε 49,7% του ΑΕΠ από 49,6% το 2010. Για να επιτύχει αυτό το κακό αποτέλεσμα, η κυβέρνηση στην Ελλάδα αύξησε τον φόρο προστιθέμενης αξίας του σε 23% (ένα κρυφό φόρο επί των πωλήσεων τόσο ψηλό που κανείς δεν πρέπει να κληθεί να τον πληρώσει ή να τον υποστηρίξει) και δημιούργησε ένα εθνικό φόρο ακίνητης περιουσίας που μεταφέρει πόρους από τον ιδιωτικό τομέα στην κυβέρνηση και μέσω αυτής σε ξένους πιστωτές.

Εν τω μεταξύ, στο κοινοβούλιο στην Ελλάδα παραμένουν πλήρεις οι αποδοχές, τα πλήρη οφέλη, ο στόλος των BMW, και ένα πλήρες προσωπικό. Η Ελλάδα διατήρησε τις επιδοτήσεις για τις αγαπημένες επιχειρήσεις, τις τράπεζες, το στρατό και εκείνους που επιλέγουν να μην εργάζονται. Οι μεγάλες αντιπροσωπείες της στις εγκαταστάσεις στις Βρυξέλλες, Βιέννη, Γενεύη και την Ουάσιγκτον εξακολουθούν να παραμένουν μεγάλες, όπως και οι ισόβιες συντάξεις στους πολιτικούς. Την περασμένη εβδομάδα, Έλληνες αξιωματούχοι ανέστειλαν τις εργασίες σχετικά με την πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων, που είναι ένας από τους πιο αναπτυξιακούς όρους στο πρόγραμμα του ΔΝΤ.

Η πραγματικότητα είναι ότι το κράτος στην Ελλάδα επιβάλλει πάρα πολύ μεγάλη λιτότητα στους άλλους, αλλά όχι στο εαυτό του. Οι ΗΠΑ κάνουν το ίδιο λάθος. Ωστόσο, η παράταξη υπέρ του μεγάλου κράτους στην Γαλλία και τις ΗΠΑ, υποστηρίζει ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολύ λιτότητα -παρόλο που δεν υπήρξε μεγάλη λιτότητα από την κυβέρνηση.

Το πιο αναπτυξιακό αποτέλεσμα θα ήταν για την Ελλάδα να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, να μειώσει τις κρατικών δαπάνες, και να ζητήσει από την Ευρώπη ένα μείγμα από δάνεια και επιδοτήσεις, καθώς μειώνει δραστικά το κράτος. Η Γερμανία και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης θα το υποστηρίξουν και θα δώσουν χρόνο στην Ελλάδα για την κατασκευή ενός αναπτυξιακού περιβάλλοντος για την ιδιωτική οικονομία.

Η έξοδος από το ευρώ θα κάνει χειρότερη την κατάσταση, δίνοντας σε μια νεοσύστατη κυβέρνηση την τεράστια δύναμη να εκτυπώνει τα χρήματα και να αποφασίζει την αξία του. Οι μόνοι που θα επωφεληθούν θα είναι το κράτος και αυτοί στις χρηματοπιστωτικές αγορές που στοιχηματίζουν εις βάρος άλλων αδύναμων οικονομιών της Ευρώπης. Το κράτος θα αποφασίζει το σύστημα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής και θα το ελέγχει υπέρ των δημοσίων υπαλλήλων, των πολιτικών και των συνταξιούχων σε βάρος του ιδιωτικού τομέα. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές θα επωφεληθούν από το μοίρασμα των απώλειων.

Πέρα από τη σημερινή διαμάχη μεταξύ λιτότητας, ανάπτυξης ή του ευρώ, η μάχη της Ευρώπης ουσιαστικά είναι μεταξύ των κρατικά εγγυημένων μισθών και της ωφέλειας από την ευελιξίας της εργασίας. Οι αποτυχημένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απλά δεν επιτρέπουν τον ανταγωνισμό ή να παραδώσουν την εξουσία για την επίτευξη της ανταγωνιστικότητας.

Ενώ οι ΗΠΑ παλεύουν με φορολογική μεταρρύθμιση, μείωση του ελλείμματος και στο τέλος του έτους με δημοσιονομική γκρεμό, θα είναι κρίσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ των μεταρρυθμίσεων που συρρικνώνουν την κυβέρνηση και των μεταρρυθμίσεων που συρρικνώνουν τον ιδιωτικό τομέα και που θέτουν το δολάριο σε κίνδυνο. Η μία προσέγγιση οδηγεί στην ανάπτυξη, η άλλη στην Ελλάδα.

Ο κ. Malpass, αναπληρωτής βοηθός υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Ρέιγκαν, είναι πρόεδρος της Encima Global LLC.

Συνέχεια