Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Δύσκολα θα επιβιώσει η Ευρώπη


Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στην Γερμανία και άλλες μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις (λ.χ. ΗΠΑ και Ρωσία). Στην Γερμανία λειτουργεί ένα κοινοβουλευτικό σύστημα - σε αντίθεση με τα Προεδρικά των άλλων δύο - που υποχρεώνουν την κυβέρνηση και τον Καγκελάριο να υφίσταται διαρκή κι εξονυχιστικό έλεγχο από Βουλή και εκλογείς.

Η κυβέρνηση δεν πολιτεύεται σε ένα κενό και που μετά από 5 χρόνια θα έρθει το εκλογικό σώμα να εγκρίνει η να απορρίψει συνολικά την απόδοσή της. Οι βουλευτές για να εγκρίνουν πρέπει να πεισθούν και οι εκλογείς να στηρίξουν. Οι Γερμανοί νοιάζονται κυρίως για την Γερμανία. Και μετά για τους άλλους και την Ευρώπη. Όπως εξ άλλου κάνουν στην πράξη όλοι. Αυτοί που μιλάνε πως η Ευρώπη έχει πρώτη προτεραιότητα είναι εκείνοι που επιθυμούν να εισπράξουν. Όχι εκείνοι που πρόκειται να, η ήδη, πληρώνουν. Αν έπρεπε ο Έλληνας φορολογούμενος να κληθεί να πληρώσει κάποια δισεκατομμύρια - με περιορισμούς στις παροχές του - για να σωθεί λ.χ. το Βέλγιο, πως θα αντιδρούσε άραγε η Αθήνα;

Γιατί λοιπόν μας εκπλήσσει η στάση της Γερμανίας; Αυτά βέβαια που λέγονται, πως οι Γερμανοί εισπράττουν με το παραπάνω αυτά που δίνουν, είναι παραμύθι. Το σύνολο των Γερμανικών εξαγωγών στην Ελλάδα δεν είναι πάνω από το 2% των όσων εξάγει και σε ολόκληρο τον Νότο (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Πορτογαλία) όχι πάνω από το 6 - 7 %.

Η Ευρώπη αποτελεί ένα πραγματικό όραμα, αλλά όχι σε βάρος της ευημερίας των λαών της. Και η διάσωση του "σπάταλου" Νότου ( που δανείσθηκε για να καταναλώσει) υπονομεύει την ευημερία. Δεν είναι η πρώτη φορά που ιστορικά η Ευρώπη έγιναν προσπάθειες να ενωθεί. Και δεν θα είναι η πρώτη φορά που αυτές απέτυχαν. Το ζήτημα είναι σχετικά απλό. Είτε προχωράει η γηραιά ήπειρος σε μια μορφή υπερκράτους (με ενιαία διοίκηση, προϋπολογισμούς και νόμισμα) είτε ακολουθεί ο καθένας τον ιδιαίτερο δρόμο του - κάποιοι μαζί, και και κάποιοι άλλοι μόνοι τους. Και μαζί όμως και χώρια δεν γίνεται. Κάπου στραβώνει. Οι Γερμανοί δεν αντέχουν να πληρώνουν και να "τα ακούνε". Είναι χαρακτηριστικό πως όλοι έχουν ιδέες αλλά οι Γερμανοί είναι εκείνοι που πρέπει στο τέλος να πληρώσουν τον λογαριασμό. Και η ηγεσία τους βέβαια κάτι τέτοιο δεν το δέχεται.


Οι Νότιοι είναι φανερό πως θέλουν τις παροχές δίχως θυσίες. Κι επιμένουν σε αντιπροτάσεις που αφήνουν τους Γερμανούς αδιάφορους. Λύση δεν είναι το "πληρώστε για να σωθούμε και να γλυτώσει η Ευρώπη". Ουδείς αυτοτραυματίζεται για να μην πληγωθεί κάποια αφηρημένη ιδέα. Αντιπρόταση μπορεί να είναι "το μειώστε το κράτος και περικόψτε τους φόρους ώστε να ισορροπήσουμε στον Νότο και με την συμβολή σας στην συνέχεια να φτιάξουμε μια οντότητα πανίσχυρη σε όλο τον κόσμο". Αυτό όμως δεν το ακούω από κανένα. Πρώτον, διότι δεν αρέσει σε κανένα από τους άλλους μεγάλους, αλλά κι' επειδή προϋποθέτει ηγεσίες έτοιμες να δυσαρεστήσουν πρόσκαιρες κομματικές πελατείες για ευρύτερους μελλοντικούς στόχους. Ας το πάρουμε απόφαση: με το είδος των επιχειρημάτων που πέφτουν στο Τραπέζι (ευρωομόλογα, κεντρική τραπεζική εγγύηση κλπ) η Γερμανία δεν πρόκειται - και δεν μπορεί- να υποχωρήσει. Και η Ευρώπη, αναπόφευκτα, θα μας τελειώσει...
Συνέχεια

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Έχω βαρεθεί να βλέπω το ΜπλεΜήλο να επιβεβαιώνεται



Μας προσάπτουν πολλά, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι οι πολιτικές μας προβλέψεις δεν βγαίνουν αληθινές.

Το ξέρω ότι πολλοί μας βλέπουν ως του κακούς ευρωσκεπτικιστές, κρυφά ή φανερά ως ρεπουμπλικάνους που ονειρεύονται την Ελλάδα κάτι σαν Τέξας της Ευρώπης με αχαλίνωτο καπιταλισμό, άλογα και το Winchester στον ώμο.

Όμως, όπως είχαμε προβλέψει:

- Το χρέος είναι πολύ μεγάλο για την Ελλάδα και χρειαζόταν και ακόμα χρειάζεται ένα γενναίο κούρεμα. Δεν υποστηρίζαμε το κούρεμα γιατί νομίζουμε ότι το χρέος είναι επαχθές και άλλες τέτοιες ανοησίες, αλλά γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να το αποπληρώσει. Όταν είπαμε τα παραπάνω, οι υπεύθυνες ευρωπαϊκές δυνάμεις μας κήρυξαν ανεύθυνους επαναλαμβάνοντας τις ανοησίες που έλεγε τότε ο Λούκας Παπαδήμος - μέχρι που έγινε πρωθυπουργός και του επιβλήθηκε το PSI από τους Ευρωπαίους. Βέβαια το χρέος είναι ακόμα πολύ υψηλό και θα χρειαστεί και άλλο κούρεμα, αλλά θα είμαστε οι κακοί ανορθόδοξοι μέχρι να γίνει κι αυτό.

- Είχαμε πει ότι κανείς δεν μπορεί να εμπιστεύεται τους ευρωκράτες. Είναι μια τάξη πολιτικών βαθιά κρατικιστική που στο τέλος το μόνο που θα καταφέρει είναι να συντηρεί την ελληνική πολιτική τάξη και το μεγάλο κράτος που δημιούργησε. Δύο χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο πολλά έχουν αλλάξει εκτός βέβαια από το ελληνικό κράτος. Οι μεταρρυθμίσεις ποτέ δεν γινόντουσαν αλλά το χρήμα έρχονταν βρέξει χιονίσει. Το γεγονός ότι άλλα οι ευρωκράτες απειλούν και άλλα κάνουν χρησιμοποιείται τώρα σε διαφημιστικό του ΣΥΡΙΖΑ...

- Είχαμε τονίσει ότι οι ντόπιοι και ξένοι κρατιστές θα γονατίσουν την αναιμική ελληνική ιδιωτική οικονομία στους φόρους προκειμένου να διατηρήσουν το μεγάλο κράτος. Αυτή η πολιτική μπορεί να χαρακτηρισθεί πολλά πράγματα εκτός από μεταρρύθμιση. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η φοροδιαφυγή αλλά οι δαπάνες τους κράτους.

- Είχαμε επανειλημμένως σημειώσει ότι αυτή η πολιτική πολέμου εναντίον του ιδιωτικού τομέα θα οδηγήσει έστω και τα περιορισμένα τμήματα του ελληνικού λαού που θα ήταν φυσικοί σύμμαχοι της μεταρρύθμισης στην αγκαλιά των πιο λαϊκιστικών δυνάμεων. Η τρόικα επίσης φρόντισε να καταργήσει την αξιωματική αντιπολίτευση δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχθεί. Δεν ξέρω αν μπορεί να βρεθεί πιο ανίκανη πολιτική τάξη όσο αυτή των Βρυξελλών.

Αυτές είναι μερικές από τις διαπιστώσεις και προβλέψεις μας που έχουν γίνει δυστυχώς πραγματικότητα. Δεν γράφονται εδώ για να δώσω συγχαρητήρια στους ευατούς μας. Καλό θα ήταν να δοθεί κάποια προσοχή σε παρατηρήσεις που γίνονται για το αύριο.

1. Όλοι αυτοί που από το πρωί μέχρι το βράδυ μιλούν για ευρώ ή θάνατο, ας έχουν υπ΄όψιν ότι βεβαίως υπάρχει η πιθανότητα το ευρώ να καταρρεύσει με ή χωρίς την Ελλάδα. Καλό θα ήταν η επιχειρηματολογία τους είναι πιο βαθιά και πλατιά. Γιατί σε περίπτωση κατάρρευσης θα είναι αυτομάτως απαρχαιωμένοι.

2. Στο βαθμό που η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ συνεχισθεί μέχρι τις εκλογές, η παροχολογία της ΝΔ την ενδυναμώνει και την νομιμοποιεί πολιτικά. Σε περίπτωση που βγει πρώτη η ΝΔ και βρει το τρόπο να σχηματίσει κυβέρνηση, η απαράδεκτη προεκλογική της εκστρατεία θα είναι ένα ακόμα μεγάλο εμπόδιο στην άσκηση εξουσίας.

3. Εάν θέλει η ΝΔ κάποτε να επιτύχει πολιτικά θα πρέπει να αποφασίσει να πει την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες. Η πρώτη πολιτική δύναμη που θα πει την αλήθεια και θα παρουσιάσει και ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση θα γίνει η επόμενη πολιτικά κυρίαρχη δύναμη στην Ελλάδα. Εδώ και εδώ οι προϋποθέσεις.



Υ.Γ.: Έχει σκεφτεί κανένας από τους ευρωπαϊστές την πιθανότητα η ΕΕ να κάνει κωλοτούμπα μετά από μια εκλογή ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά κωλοτούμπα όχι όπως θα την ήθελε ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μεγάλη αρκετά για να φαίνεται ως μια πολιτική του επιτυχία. Δεν θα υπάρχει χειρότερο άδειασμα από το ευρωπαϊκό για τους μνημονιακούς.
Συνέχεια