Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Ο ακραίος παραλογισμός του φορολογικού νομοσχεδίου


Το 1983 ο εργατικός βουλευτής Gerald Kaufman είχε χαρακτηρίσει το εκλογικό μανιφέστο του κόμματος του ως το πιο μακροσκελές σημείωμα αυτοκτονίας στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σχεδόν 30 χρόνια μετά, το νέο φορολογικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης διεκδικεί τον τίτλο του πιο μακροσκελούς σημειώματος αυτοκτονίας με μεγάλες αξιώσεις.

Από τότε που η κρίση κτύπησε την ελληνική κοινωνία η πολιτική τάξη της χώρας είχε να αντιμετωπίσει δύο ζητήματα. Το πρώτο ήταν να καταφέρει να διαγράψει ένα μεγάλο μέρος του χρέους με τις μικρότερες δυνατές αρνητικές συνέπειες όταν αυτό ήταν ακόμα σε ιδιωτικά χέρια. Αντί αυτού, η ελληνική πολιτική τάξη “κατάφερε” με τα μνημόνια να περάσει το ελληνικό χρέος από ιδιώτες σε κράτη. Τώρα η διαγραφή θα γίνει πολύ αργότερα, η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να καταρρέει και όταν θα έρθει η ώρα της τελικής διαγραφής χρέους θα γίνει με πολύ χειρότερους όρους και συνέπειες.

Το δεύτερο ζήτημα ήταν η ελληνική κοινωνία να αρχίζει να παράγει πλούτο. Μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης η όποια βελτίωση του βιοτικού μας επιπέδου προερχόταν από δανεικά. Δανειζόμασταν ως κράτος και μετά αυτά τα χρήματα μέσο μισθών, επιδομάτων, συντάξεων, επιχορηγήσεων κτλ, μετατρέπονταν σε κατανάλωση την οποία βαφτίζαμε ανάπτυξη. Η κρίση θα μπορούσε να γίνει ευκαιρία για να αρχίζουμε να παράγουμε πλούτο και αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο με την δραστική μείωση του κράτους σε όλους του τομείς. Δραστική μείωση δαπανών, φόρων, νόμων, κανονισμών, υπηρεσιών, αρχών και ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση της όποιας δημόσιας επιχείρησης, υπηρεσίας και περιουσίας που μπορεί να είναι ιδιωτική.

Αντί αυτού, όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις επέλεξαν την οδό των οριζόντιων περικοπών επί δικαίων και αδικών και μια ακραία, βίαιη και αιμοβόρα επίθεση εναντίον του εξαιρετικά αδύναμου ιδιωτικού τομέα της Ελλάδας. Το τελευταίο φορολογικό νομοσχέδιο ακολουθεί πιστά την ευρωκρατική συνταγή διάλυσης της οικονομίας της Ελλάδας.

Στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο « επιπλέον φόρους ύψους 1,3 δισ. ευρώ. θα πληρώσουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, 230 εκατ. ευρώ οι τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, ενώ, συνολικά, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα επιβαρυνθούν κατά 237 εκατ. ευρώ από την κατάργηση των φοροαπαλλαγών.» Και «οι αγρότες θα επιβαρυνθούν σε πρώτη φάση από τη μείωση των επιστροφών ΦΠΑ και τη μείωση επιδοτήσεων κατά 282 εκατ. ευρώ. Τα νομικά πρόσωπα υπολογίζεται να πληρώσουν επιπλέον φόρους ύψους περίπου 300 εκατ. ευρώ, ενώ τα υπόλοιπα περίπου 700 εκατ. ευρώ θα προέλθουν από την αύξηση των έμμεσων φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών.» «Βαρύ φορτίο θα σηκώσουν περίπου 700.000 έμποροι, βιοτέχνες, επιτηδευματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες που ασκούν ατομικά τις δραστηριότητές τους, καθώς θα δουν τις συνολικές φορολογικές επιβαρύνσεις τους να αυξάνονται έως και 2.650%»

Αν οι υποτίθεται δεξιοί που μας κυβερνούν αυξάνουν φόρους μέχρι και 2.650%, τι χειρότερο μπορούμε να περιμένουμε από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή ΚΚΕ; Αν οι υποτίθεται δεξιοί που μας κυβερνούν έχουν τόσο μένος ενάντια στην ιδιωτική περιουσία, τον βιοτέχνη, τον επιτηδευματία, τον έμπορο και τον ελεύθερο επαγγελματία, τι κακό περισσεύει για τους του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ;

Κάποτε ασκούσαμε κριτική σε μια προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας λέγοντας ότι το μόνο που θα καταφέρει στο τέλος είναι να κάνει εκλέξιμο έναν πολύ επικίνδυνο πολιτικό για τον οποίο η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών είχε πολλούς ενδοιασμούς. Τελικά ο Γιώργος Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός και τις συνέπειες όλοι τις γνωρίζουμε. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει τώρα. Ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνηση του ανοίγουν το δρόμο στον κ. Τσίπρα και τους ομοίους του.

Όταν ο δρόμος προς την εξουσία ανοίξει για την άκρα αριστερά τότε η σημερινή εθνική κατάρρευση θα ολοκληρωθεί ως εθνική τραγωδία. Η ηγεσία της υποτιθέμενης δεξιάς, του υποτιθέμενου μεταρρυθμιστικού χώρου και όλοι όσοι σιωπούν τώρα θα είναι συνένοχοι αυτής της νέας εθνικής τραγωδίας.

Υ.Γ.: Την ίδια εβδομάδα της κατά τα άλλα “μεταρρυθμιστικής” φοροεπιδρομής μαθαίναμε και για τους διορισμούς στις ΔΕΚΟ. «Διοικητής στον ΕΛΓΑ αναλαμβάνει ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Βασ. Εξαρχος. Επικεφαλής του Oργανισμού Κοινοτικών Ενισχύσεων ο πρώην βουλευτής της Ν.Δ. Γρ. Αποστολάκος. Τον ΟΓΑ θα διοικήσει ο γραμματέας οργανωτικού της Ν.Δ. Κ. Ζωντανός. Στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης παραμένει πρόεδρος ο, «εκλεκτός» του Ευ. Βενιζέλου, Στ. Αγγελούδης και στο Κέντρο Κατάρτισης των ΕΛΤΑ τοποθετείται ο εκ Μεσσηνίας υποψήφιος της Ν.Δ. Μάκης Γάκης. Στον ΕΛΟΤ, πρόεδρος ορίζεται ο 34χρονος πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αγγ. Τόλκας και στον ΟΣΥ (λεωφορεία - τρόλεϊ) ήδη ανέλαβε διοικητής ο πρώην γραμματέας της ΔΑΠ Γιάννης Οικονόμου.»
Από την μια η φόρο-λαίλαπα, από την άλλη οι κομματικοί διορισμοί, ποιος μπορεί να αντέξει τόση μεταρρύθμιση;
Συνέχεια

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Οι Ταλιμπάν του Νεοφιλελευθερισμού

Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε ισχυρισμούς πρόδηλα ανακριβείς που, αν μη τι άλλο, υποδηλώνουν στοιχειώδη άγνοια η και ηλιθιότητα. Βαφτίζουν τις εγκληματικές φορολογικές επιδρομές της κυβέρνησης «νεοφιλελεύθερες» (Ταλιμπάν μάλιστα τελευταία τις αποκάλεσαν) κι' αισθάνονται πως έχουν επιτελέσει στο ακέραιο το κομματικό – ιδεολογικό τους καθήκον. Αν εξαιρέσει κανείς το ψυχοπαθολογικό ενδεχόμενο να βαφτίζει κάποιος νεοφιλελεύθερο .ό,τι αποστρέφεται κι απεχθάνεται, κάθε άλλη ερμηνεία προσεγγίζει τα όρια της πολιτικής βλακείας.

Οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες λοιπόν, που είχαν κόψει την χρηματοδότηση τότε του θεωρητικού οργάνου της ΝΔ, του ΚΠΕΕ, με την αιτιολογία πως πρόβαλε θέσεις Θατσερικές και Νεοφιλελεύθερες – και που είχαν με ενθουσιασμό γίνει δεκτές από το παλαιοσυντηρητικό κατεστημένο της τότε παράταξης των Αβέρωφ και λοιπών δυνάμεων της παραδοσιακής Δεξιάς – επιβάλλουν στους έλληνες σήμερα κυβερνώντες τις πολιτικές που μισούν και καταδικάζουν!! Ακατανόητα πράγματα…

Εν τούτοις οφείλουμε να εξετάσουμε και την ουσία των σχετικών ισχυρισμών. Αν οι σημερινές φορομπηχτικές πολιτικές της κυβέρνησης εκφράζουν ένα είδος φανατικών Ταλιμπάν της οικονομίας της αγοράς, τότε οι απόψεις του κ. Τσίπρα για το αύριο της χώρας τον καθιστούν εφάμιλλο του Μπιν Λάντεν στο θέμα της εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Αν δεν κάνω λάθος ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει σε αύξηση της φορολογίας για την εφαρμογή του προγράμματός του. Αρα… Πέραν όμως από τα νοητικά σχήματα και τις σχετικές ανοησίες, η ουσία παραμένει. Η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει το οποιοδήποτε ιδεολογικό στίγμα. Εχει την εικόνα του μπακάλη που κόβει – ράβει για να φέρει την οικονομία – την εικονική βέβαια κι όχι την πραγματική που καθημερινά στην πράξη εκδικείται – στα μέτρα των συμφωνιών που έχει υπογράψει. Και μέσα από ένα καταπιεστικό κρατισμό –τι άλλο είναι οι φόροι, οι υποχρεωτικές μειώσεις μισθών και συντάξεων και οι καινούργιοι νόμοι κάθε ημέρα που ρυθμίζουν σχεδόν τα πάντα της καθημερινότητάς μας - πασχίζει να διορθώσει αυτά στα οποία μας οδήγησε έναwεξ’ ίσου ασυγκράτητος κρατισμός.

Η μοναδική διαφορά είναι πως τότε οι εφαρμοζόμενες πολιτικές άκοπων παροχών και εξαγοράς έτσι ψήφων έφτιαξαν μια χώρα ραντιέριδων – προσοδο-εισπρακτόρων που ζούσαν από δανεικά, ενώ τώρα παρόμοιας έμπνευσης πολιτικές στοχεύουν, και πάλι με αυθαίρετο τρόπο, να τα πάρουν όλα αυτά πίσω. Δημιουργώντας έτσι στρατιές «αγανακτισμένων» πολιτών που, χάνοντας την άκοπη, οι περισσότεροι, βόλεψή τους, στρατεύονται στο πλάι ακραίων παρατάξεων που υπόσχονται επιστροφή στα παλιά.

Στο κλίμα παράνοιας που έχει δημιουργηθεί η κοινωνία παραπαίει κλονίζοντας κάθε τι σταθερό, λογικό και δημιουργικό. Οι δικαστές παραβιάζουν τον νόμο, οι νέοι κινητοποιούνται, και δίκαια, για την δολοφονία ενός 15χρονου αλλά αδιαφορούν για την εν ψυχρώ δολοφονία από διαδηλωτές κάποιων υπαλλήλων Τράπεζας και μιάς εγκύου γυναίκας ανάμεσά τους, οι ένστολοι κάνουν πορείες συγκρουόμενοι με άλλους ένστολους και όλοι μαζί καθυβρίζουν εκείνους από τους οποίους περιμένουμε χρήματα για να επιβιώσουμε!! Η δε κυβέρνηση επιμένει να αποδέχεται, στον βωμό της σωτηρίας του δημόσιου τομέα, διότι περί αυτού πρόκειται, κάθε εξωφρενική οικονομική πρόταση είτε από τους «εμπειρογνώμονές» της είτε από υπαλλήλους των δανειστών καθιστώντας διάτρητο το όποιο θεσμικό πλαίσιο θα μπορούσε να κρατήσει την χώρα ζωντανή. Ο φορολογικός νόμος έχει αλλάξει περίπου 8 φορές σε ένα χρόνο, ενώ ο νόμος για τα αυθαίρετα κοντά στις 10 !! Κι’ εξακολουθούν κάποιοι να ομιλούν για επενδύσεις και ανάπτυξη - ,όχι για χιούμορ αλλά στα σοβαρά.
Συνέχεια