Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Στερνή μου γνώση

Εντυπωσιάζει η προσπάθεια κυβερνητικών στελεχών να αποποιηθούν, μέσω επιλεκτικών διαρροών σε μέσα ενημέρωσης, των ευθυνών τους για την κατρακύλα στις λαικές προτιμήσεις με βάση τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Ο ένας φαίνεται να ρίχνει τα βάρη στον άλλον παραβλέποντας την μοναδική πραγματικότητα. Πως το σύνολο της πολιτικής τους κατέστρεψε την άλλοτε κραταιά ΝΔ ενώ οδηγεί σταδιακά αλλά σταθερά την χώρα μακριά από τον σεβασμό των δημοκρατικών θεσμών και στις αγκαλιές επιλογών αυταρχικών και πιθανότατα ολοκληρωτικών.

ίχα πολλές φορές επισημάνει με κείμενά μου πως ο σημερινός Υπουργός των Οικονομικών θα αποδειχθεί μοιραίος για την επιβίωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα με τις επιλογές του να τσακίσει την ατομική ιδιοκτησία, να τινάξει στον αέρα την ελευθερία των οικονομικών συναλλαγών και να διαλύσει την αγορά. Η φροντίδα να μην θιγεί καθόλου ουσιαστικά ο δημόσιος τομέας, που στεγάζει τις συντεχνίες που πρόσκεινται ακόμη στο κυβερνητικό σχήμα, εξοργίζει την κοινωνία και την οδηγεί σε συμπεριφορές ανεξέλεγκτες και επικίνδυνες.

Οι ευθύνες όμως είναι ευρύτερες. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κάνουν τα πάντα για να συντηρήσουν σχετικά απείραχτο τον δημόσιο τομέα της οικονομίας που συνεχίζει ακόμη να στηρίζει την πολιτική τους παρουσία. Σαν συνέπεια δεν υπάρχει κυβερνητικό στέλεχος που να εξαιρείται των σχετικών καταλυτικών ευθυνών. Τα πολιτικά τεχνάσματα των ανασχηματισμών και οι φραστικές η άλλες προσεγγίσεις με την Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να λύσουν κανένα πρόβλημα. Το ζήτημα δεν βρίσκεται στα πρόσωπα αλλά στις πολιτικές. Για όσο διάστημα οι φόροι, παρά τις διακηρύξεις του Πρωθυπουργού, θα παραμένουν στα ύψη και το κράτος και οι διαρθρωτικές του δαπάνες στο απυρόβλητο η κυβέρνηση θα είναι καταδικασμένη. Αυτοί που ψήφισαν Χρυσή Αυγή το έκαναν από οργή, μίσος και απελπισία. Ουδείς τους ελέγχει η τους καθοδηγεί. Συνακόλουθα κανένας δεν είναι ικανός να τους στρέψει προς την μία η την άλλη.κατεύθυνση.

Στην τραγικότητα των στιγμών συμβάλλουν και τα ΜΜΕ με τις ρηχές και φτωχές ουσίας αναλύσεις τους αλλά και οι εξοργιστικές επιλογές των περισσότερων κομμάτων. Ενώ κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ έχασαν πάνω από το 10% της δύναμής τους οι λογής αναλυτές ασχολούνται με το γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έμεινε στάσιμος καθ’ όσον αφορά την εκλογική του δύναμη. Αγνοώντας την αποχή των αηδιασμένων πολιτών αλλά και την ελπιδοφόρο παρουσία του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Εξ’ ίσου παράδοξα εξασφαλίζεται συνέντευξη ενός βιωματικά ακραίου δεξιού δικηγόρου, πρώην στενού συνεργάτη του Πρωθυπουργού, για να εκθέσει τις παντελώς αδιάφορες απόψεις του. Δίχως να ελεγχθούν ποτέ στην ουσία οι τραμπουκισμοί του ένστολου γιού του ασχολούμεθα με τις άσχετες αναλύσεις του που ρίχνουν περισσότερο σκοτάδι σε μια ήδη ζοφερή πραγματικότητα.

Οσο για τους εκπροσώπους της χώρας στην Ευρωβουλή, μέσα από την φαεινή ιδέα της εισαγωγής σταυρού προτίμησης στις σχετικές εκλογές, επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά την άποψή μου πως ο εκλογικός «σταυρός» βρίσκεται στη βάση των δεινών της ελληνικής κοινωνίας. Κατέληξε η χώρα να έχει σαν σύνολο εγκυρότερους εκπροσώπους στην ευρωβουλή τους ειδικευμένους στην γεωπολιτική στρατηγούς της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, παρά τις τηλεοπτικές και αθλητικές προσωπικότητες των άλλων παρατάξεων. Τι ελπίδες έχουμε να παίξουμε κάποιο ρόλο στις Βρυξέλλες όταν, με ελάχιστες αξιόλογες εξαιρέσεις, η εκπροσώπησή μας θα περιορίζεται σε εκδρομές, επισκέψεις σε μαγαζιά και, για τους πιο φιλότιμους, εντατικά μαθήματα ξένης γλώσσας!!


Για όσους θέλουν να σκέπτονται λογικά και να μην αναλώνονται σε ευχολόγια και χίμαιρες είναι φανερό πως άνοιξε ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ για την εξουσία. Όπως καθαρό είναι και ποιός – και με τι πολιτικές – του τον άνοιξε. Αυτό που αποτελεί πλέον πραγματικό κίνδυνο είναι οι συνέπειες μιάς αποτυχίας της Αριστεράς στην εξουσία. Και η Δούρου στην περιφέρεια Αττικής αλλά και κάποιο αργότερα κυβερνητικό σχήμα στην διακυβέρνηση της χώρας αν αποτύχει θα οδηγήσει την Ελλάδα στην αγκαλιά του πρωτογονισμού της Ακρας Δεξιάς. Για να το αποφύγουμε, αν είναι αυτό πλέον δυνατόν, θα πρέπει είτε το σημερινό σχήμα να αλλάξει πολιτική και να υιοθετήσει μια πλτφόρμα ριζικής μείωσης του κράτους, των φόρων και της γραφειοκρατίας είτε να προσπαθήσουμε όλοι ώστε η Αριστερά να μην, αργότερα, καταρρεύσει.

Το εγχείρημα είναι εξαιρετικά δύσκολο και είναι αμφίβολο αν γίνεται κατανοητό από πολλούς ανθρώπους. Δυστυχώς ο κοινός νούς δεν είναι τόσο κοινός όσον κοινώς νομίζεται!! Οσα δεν εισακούσθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα, θα ακουσθούν τώρα; Δυστυχώς όταν έπρεπε, και υπήρχε ακόμη χρόνος, η παράταξη επέλεξε να βυθισθεί στην πλάνη και την αναποτελεσματικότητα. Τώρα οι όποια αναγνώριση λαθών δεν λύνει προβλήματα. Μόνο η αλλαγή πολιτικής, πολύ δύσκολη πλέον σήμερα, είναι δυνατόν να φέρει κάποια αποτελέσματα. Θα φωνάξει κανείς: «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα»;..
Συνέχεια

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Μήπως πάσχεις από ευρωφοβία;


Όταν σε μια λέξη χρησιμοποιείται ως δεύτερο συνθετικό η λέξη φοβία (όπως αγοραφοβία ή κλειστοφοβία), αυτό γίνεται για να υποδηλώσει την ύπαρξη ενός φόβου που είναι επίμονος, έντονος και πάνω απ’ όλα αδικαιολόγητος. Τον τελευταίο καιρό τα ΜΜΕ έχουν ανακαλύψει ότι σημαντικά ποσοστά Ελλήνων και Ευρωπαίων “πάσχουν” από την λεγόμενη ευρωφοβία.

Στην Καθημερινή της Κυριακής θα διαβάσουμε για την «εντυπωσιακή ενίσχυση ευρωφοβικών σχηματισμών την περασμένη Κυριακή με αποτέλεσμα το ένα τέταρτο των εδρών του επόμενου Ευρωκοινοβουλίου να έχει καταληφθεί από ακραία, ξενοφοβικά κόμματα». Στο Βήμα για το «την άνοδο του ευρωφοβικού κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AFD) που λαμβάνει 6,5% και θα στείλει αντιπροσώπους στην ευρω-βουλή, παρ' ό,τι ιδρύθηκε πριν από μόλις ένα χρόνο με πρόγραμμα κατά του ευρώ.»

Ο όρος ευρωφοβία χρησιμοποιείται από τα ΜΜΕ γιατί όταν κάποιος είναι αντίθετος στα σχέδια των ευρωκρατών δεν έχουμε να κάνουμε με μια περίπτωση πολιτικής διαφωνίας, αλλά με μια περίπτωση ψυχικής διαταραχής. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να διαφωνεί με αυτά που πιστεύουν και σχεδιάζουν οι ευρωκράτες στις Βρυξέλλες. Κάθε λογικός άνθρωπος θα πρέπει να ακολουθεί πιστά την γραμμή των Βρυξελλών. Για αυτό και όταν οι υπήκοοι δίνουν το λάθος αποτέλεσμα σε δημοψηφίσματα, είτε καλούνται να τα επαναλάβουν μέχρι να βγει το σωστό αποτέλεσμα, είτε με συνοπτικές διαδικασίες εκ των άνω, οι ελέω θεού ευρωπαϊκές ελίτ, προχωρούν στις αλλαγές που επιθυμούν ως αν το πόπολο είχε ψηφίσει ως ενδείκνυται.

Η αλήθεια είναι τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν αποδειχτεί ιδιαιτέρως αχάριστα. Να σκεφτεί μόνο κάποιος τα πέτρινα χρόνια που χωρίς τις Βρυξέλλες ανυποψίαστα βάζαμε Coco Chanel 9, τρώγαμε κοκορέτσι και ξεφλουδίζαμε μπανάνες χωρίς αυτές να έχουν σχήμα σύμφωνο με το πλατωνικό ιδεώδες των ευρωκρατών. Κανένας δεν εκτιμά την θυσία και αυταπάρνηση των ευρωκρατών στο να παράγουν κάθε μήνα χιλιάδες σελίδες που νομοθετούν και καθορίζουν και την τελευταία λεπτομέρεια της καθημερινότητας μας.

Δείτε μόνο τα οφέλη που είχε η χώρα μας από τότε έγινε μέλος της τότε ΕΟΚ. Μέχρι τότε για παράδειγμα η Ελλάδα παρήγαγε το 80% των γεωργικών προϊόντων που κατανάλωνε. Τώρα, και μετά 33 χρόνια επιδοτήσεων, παράγουμε το πολύ το 20% των γεωργικών προϊόντων που καταναλώνουμε. Οι αγρότες μας έχουν γίνει αυθεντίες στην παραγωγή εγγράφων για την απορρόφηση επιδοτήσεων - και ως ένα επιπλέον αγαθό έχει αναπτυχθεί η ταξική τους συνείδηση αφού κάθε χρόνο δίνουν το αγωνιστικό «παρών» στις εθνικές οδούς.

Πρόοδος δεν έχει μόνο επιτευχθεί μόνο στον αγροτικό τομέα της οικονομίας, αλλά παντού. Από τους δήμους, τις περιφέρειες και τα υπουργεία, ένα ολόκληρο έθνος έχει εκπαιδευτεί στην κατανάλωση δανεικών και ΕΣΠΑ, ελάχιστοι πλέον είναι οι τομείς της οικονομίας που έχουν παραμείνει παραγωγικοί. Κάποιος θα έλεγε ότι η εξάρτηση από τα δανεικά και την εξωτερική βοήθεια είναι στοιχεία που σηματοδοτούν τον ολοένα και αυξανόμενο τριτοκοσμικό χαρακτήρα της ελληνικής οικονομίας. Μέγα λάθος, πρόκειται για την πρόοδο που είναι η συνέπεια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και ας μην ξεχνάμε ότι το μοναδικό αντίτιμο για την επέκταση του παρασιτισμού σε όλη την επικράτεια είναι η μεταφορά των ελευθεριών και δικαιωμάτων μας στις πεφωτισμένες ελίτ των Βρυξελλών. Δηλαδή, είμαστε διπλά κερδισμένοι.

Αν για κάποιο λόγο όλα αυτά σας δημιουργούν κάποιες αμφιβολίες για το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης, αυτό συμβαίνει γιατί ίσως έχετε αρχίσει να παρουσιάζετε συμπτώματα ευρωφοβίας. Ίσως να βρισκόσαστε στα πρώτα στάδια, κάπου μεταξύ ευρωσκεπτικισμού και αντιευρωπαϊσμού (η προσφιλής ορολογία του MEGA). Μην αφήσετε την ασθένεια να εξελιχθεί και να κάνει μετάσταση και σε άλλα σημεία του εγκεφάλου σας και ξαφνικά σας μπει η ιδέα ότι πρέπει να έχετε λόγο για το ποιο είναι το δικό σας μέλλον και παρόν. Πάρτε την τύχη σας στα χέρια τους και αμέσως κάνετε ένα τεστ ΠΑΠ (Παπαδημητρίου ΣΚΑΙ) και καθημερινά δυο κουταλιές Πρετεντέρη/Τρέμη ή ειδήσεις AΝΤ1. Μην ξεχάσετε ότι υπάρχει μόνο ένα ευρωπαϊκό όραμα και μέλλον και ότι όποιο πρόβλημα και αν προκύψει, η απάντηση είναι πάντοτε περισσότερη Ευρώπη - όπως αυτή εννοείται από τις ορδές των γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες φυσικά.
Συνέχεια