Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Η μεγάλη του ψεύδους σχολή


Η πρόεδρος της Βουλής μίλησε για μια «κυβέρνηση που αντιστέκεται», ενώ ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι «ούτε μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε να υποκύψουμε.» Αυτά χθες το βράδυ - και μόλις λίγες μέρες μετά από την πρόταση της κυβέρνησης στους δανειστές για μέτρα 8 δις, δηλαδή μέτρα 8 φορές υψηλότερα από το περιβόητο email Χαρδούβελη. Με απίστευτη αναισθησία και κυνισμό έλεγαν ψέματα για άλλη μια φορά μπροστά στους Έλληνες πολίτες, σπρώχνοντας την Ελλάδα σε κάποιο γι’ αυτούς αναπόφευκτο ραντεβού με την εθνική τραγωδία.


Αν θέλεις να πιστέψεις όσα σου λένε σήμερα, πρέπει να ξεχάσεις όλα όσα σου είχαν πει χθες. Αυτή είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για να πάρεις στα σοβαρά τα λεγόμενα των κυβερνώντων. Τώρα σου λένε ότι το δημοψήφισμα των πέντε ημερών θα σου λύσει το πρόβλημα της λιτότητας. Όπως σου έλεγαν τον Ιανουάριο ότι η νίκη τους στις εκλογές θα έβαζε τέρμα στην λιτότητα. Θα εφάρμοζαν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που δεν ήταν όλα όσα ήθελαν να κάνουν, αλλά μόνο όσα μπορούσαν άμεσα να εφαρμόσουν.

Ήρθαν στην εξουσία και επί πέντε μήνες χάθηκαν στην παρανοϊκή ασάφεια Βαρουφάκη. Σπατάλησαν τους πρώτους μήνες έτσι ώστε να μετονομάσουν την τρόικα σε τρεις θεσμούς, γιατί ο Έλληνας που γι’ αυτούς τρώει κουτόχορτο, δεν θα μπορούσε να δει την απόλυτη ομοιότητα μεταξύ των δύο. Και αφού αναλώθηκαν στις μετονομασίες, στους διορισμούς συγγενών και φίλων, στην απελευθέρωση τρομοκρατών και στο να ανοίξουν τα σύνορα στους λαθρομετανάστες, τώρα στο τέλος, νομίζοντας ότι μπορεί να εκβιάσουν, ρίχτηκαν στην λεγόμενη υπερήφανη διαπραγμάτευση που οι άλλοι δεν μπορούσαν να κάνουν.

Η κατάληξη, κατάφεραν να προτείνουν οι ίδιοι μια συμφωνία πολύ χειρότερη από αυτές που είχαν εφαρμοστεί στο παρελθόν. Κατάφεραν να τους προτείνουν μια συμφωνία ακόμα χειρότερη κι από την δική τους. Αυτά ήταν τα αποτελέσματα της τόσο υπερήφανης και ηρωικής διαπραγμάτευσης των αργόσχολων της μεταπολίτευσης.

Τώρα που έχουν ρίξει την Ελλάδα στο χειρότερο αδιέξοδο των τελευταίων δεκαετιών, τώρα σου ζητούν συχωροχάρτι και λευκή επιταγή δια δημοψηφίσματος. Για να κάνουν δήθεν όλα όσα δεν μπόρεσαν να κάνουν, αλλά ουσιαστικά για να σε πάνε εκεί που δεν θέλουν να σου πουν.

Πέρα και πάνω από το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κυρίαρχο και το ουσιαστικό δίλημμα αυτόν τον καιρό είναι αν οι Έλληνες πολίτες θα αφήσουν μια σέχτα πολιτικών απατεώνων να κάνουν την Ελλάδα μια οικονομικά, πολιτισμικά και πληθυσμιακά Συρία των Βαλκανίων. Η επιλογή που τίθεται υπό αμφισβήτηση δεν είναι τόσο η συμμετοχή σε μια Ευρωπαϊκή ομάδα κρατών, αλλά η επιλογή που έγινε κοντά διακόσια χρόνια πριν, να αφήσουμε την βάρβαρη ανατολή και να γίνουμε ένα σύγχρονο δυτικό κράτος.
Συνέχεια

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Επιτροπή Αλήθειας στηριγμένη σε Παραμύθια

Πολύς κόσμος πιστεύει ανυπόστατα πράγματα και μάλιστα επιμένει πως αποτελούν αυταπόδεικτα θέσφατα. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με το περίφημο «επαχθές χρέος» που φορτώθηκε υποτίθεται άδικα στις πλάτες μας από το διεφθαρμένο ελληνικό πολιτικό σύστημα και τους «άτιμους» δανειστές.

Η Βουλή αποφάσισε να το διερευνήσει και να καταμερίσει τις σχετικές ευθύνες. Μόνο που επέλεξε διεθνώς αναγνωρισμένους αριστερούς ‘ερευνητές’ για την διαπίστωση του λόγου το ασφαλές. Αν υποθέσουμε πως η σχετική δουλειά θα γίνει με σοβαρότητα και η έρευνα θα είναι ενδελεχής και με βάση τα διεθνώς αποδεκτά στάνταρντς τα αποτελέσματα θα είναι σίγουρα διασκεδαστικά. Θα πρέπει κατ΄ αρχήν να ερωτηθεί ο Γάλλος ειδικός που έχει κληθεί να μετέχει στην σχετική επιτροπή τι ακριβώς διαπίστωσε από την έρευνα που έκανε στον Ισημερινό. Εκεί βεβαιώθηκε επαχθές χρέος που ανταποκρίνεται στον σχετικό όρο του διεθνούς δικαίου. Γιατί δαπανήθηκαν δις. ώστε να γίνουν αγορές μέσων που χρησιμοποιήθηκαν (από την στρατιωτική δικτατορία της χώρας εκείνης) για την καταπίεση και την περιθωριοποίηση του λαού.

Ουσιαστικά «επαχθές» θεωρείται ένα χρέος που δημιουργείται από δικτατορίες ώστε να εξασφαλίσουν τα μέσα καταπίεσης των λαικών στρωμάτων, για την εξασφάλιση της πολιτικής τους υποταγής μέσω βασανισμών και διώξεων. Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να διαπιστώσει κάποιος πως μπορεί να ονομασθεί επαχθές ένα χρέος που δημιουργήθηκε, όπως στην Ελλάδα, σε καθεστώς πλήρους δημοκρατίας με δαπάνες δισεκατομμυρίων για μισθούς, συντάξεις , επιδοτήσεις και δημιουργία εκατοντάδων φορέων με σκοπό τον διορισμό ανθρώπων και εξασφάλιση ικανοποιητικών αμοιβών. Θα ερευνηθεί λ.χ. το ύψος της διαχρονικής συνεισφοράς του Προυπολογισμού στο ασφαλιστικό σύστημα, ώστε το 2009 η χώρα να έχει μεγαλύτερο κατά 75 δις ευρώ χρέος από το κανονικό; Θα ελεγχθεί τι στοίχησε ακριβώς η απόρριψη των προτάσεων Γιαννίτση και ποίοι πρωτοστάτησαν σε αυτό;

Πολλοί, ακόμη και σήμερα, δεν δείχνουν να είναι έτοιμοι να συγκρατήσουν την αύξησή του χρέους. Όπως σωστά επεσήμανε ο Π. Μανδραβέλης στην Καθημερινή (17-3-2015): «(Πολλοί σήμερα) χουβαρντάδες της προόδου ψέγουν την Κεντρική Ευρωπαική Τράπεζα που προστατεύει τα λεφτά των καταθετών … από διάφορους Υπουργούς που ασκούν την γνωστή πελατειακή πολιτική με τα λεφτά των άλλων». Είχαμε δηλώσει λίγο μετά τις εκλογές πως δεν θα ζητήσουμε καινούργια δανεικά. Και τώρα μιλάμε για χρηματοδοτική ασφυξία γιατί μας λείπουν τα λεφτά της Κεντρικής Ευρωπαικής Τράπεζας, τα υπόλοιπα της δόσης του Μνημονίου και η έκδοση και άλλων έντοκων του Δημοσίου. Όλα αυτά, με διάφορους τρόπους, δανεικά είναι βέβαια που αυξάνουν το χρέος. Θα γίνει και γι’ αυτά έρευνα;

Αυτό που αδυνατούν να καταλάβουν οι εγκέφαλοι του αριστερόστροφου λαικισμού είναι πως στην Ελλάδα, σε αντίθεση με όλο τον υπόλοιπο κόσμο, χρεοκόπησε το κράτος – και όχι οι Τράπεζες. Διότι ξόδευε σε παροχές πολύ περισσότερα από όσα μπορούσε να εισπράξει. Σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ το 2010 από το σύνολο των δαπανών του δημοσίου το 75% πήγαινε σε μισθούς του δημόσιου τομέα και σε συντάξεις (“… a reduction of public sector wages and pension outlays —which are unavoidable given that those two elements alone constitute some 75 percent of total (non-interest) public spending in Greece” http://www.imf.org/external/np/sec/pr/2010/pr10176.htm). Ούτε λοιπόν η διαφθορά, ούτε και οι όποιες μίζες προκάλεσαν την πτώχευση. Αυτή υπήρξε αποτέλεσμα παροχών, πέραν των δυνατοτήτων της οικονομίας, για την εξασφάλιση της λαικής ευαρέσκειας και για την εξαγορά στην ουσία ψήφων σε εκλογές. Και τώρα τιμωρείται ο ιδιωτικός τομέας, συνθλίβεται η αγορά και μένουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι άνεργοι για να διασωθούν – σε πνεύμα «εξισωτικής δικαιοσύνης» πάντα – οι βολεμένοι του δημοσίου και πολλοί άχρηστοι φορείς του.

Θα έχει πολύ γούστο αν η έρευνα για την διερεύνηση του ελληνικού χρέους καταλήξει να δικαιώσει την περίφημη ρήση του Θόδωρου Πάγκαλου, πως δηλ. «Μαζί τα Φάγαμε»!! Στον δημόσιο τομέα κυρίως.
Συνέχεια