Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Ο μουσουλμανικός εποικισμός της Ελλάδας


Το ‘74 οι Τούρκοι έπρεπε να πολεμήσουν για να καταφέρουν να εγκαταστήσουν έποικους στην Κύπρο. Σαράντα δύο χρόνια μετά, ακόμα και η προσποίηση πολεμικής σύρραξης είναι περιττή αφού οι Τούρκοι αντιμετωπίζουν μια πολιτική τάξη στην Ελλάδα που δεν ικανή να υπερασπιστεί ούτε τα πιο βασικά κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Πλέον, ο μουσουλμανικός εποικισμός της Ελλάδας είναι η επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους.

Δεν υπάρχει πολιτική με τίτλο που να προαναγγέλλει τον εποικισμό της ελληνικής επικράτειας ως στόχο της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Κι’ όμως, ότι έχει ψηφισθεί και εφαρμοσθεί σε θέματα μετανάστευσης από τον Ιανουάριο του 2015 έως τώρα, έχει ένα και μοναδικό στόχο: να καταστήσει την Ελλάδα τον υπ’ αριθμό ένα προορισμό των μουσουλμανικών πληθυσμών της Μέσης Ανατολής, Αφρικής και Ασίας.

Ο νέος νόμος ιθαγένειας, η εφαρμογή της ιδεοληψίας των ανοιχτών συνόρων, το κλείσιμο των κέντρων φύλαξης κλειστού τύπου και η άρνηση να εφαρμοστούν ακόμα και οι πιο βασικοί κανόνες της ΕΕ για της εισδοχή ατόμων στην Ευρώπη, αποδεικνύουν ότι αυτό που μας συμβαίνει τώρα δεν είναι απλά αποτέλεσμα της αδυναμίας των κυβερνώντων να αντιμετωπίσουν μια κρίσιμη κατάσταση, είναι μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή.

Αυτή η πολιτική επιλογή έγινε ακόμα πιο καταφανής στην περίφημη κοινή συνέντευξη τύπου Τσίπρα και Τούσκ, όπου ο κ. Τσίπρας επέλεξε να σηματοδοτήσει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να εφαρμόζει μια πολιτική ανοιχτών συνόρων με την Τουρκία, έστω και αν όλοι οι βόρειοι γείτονες μας αποφασίσουν να κλείσουν τα δικά τους σύνορα με την Ελλάδα. Το να γίνει η Ελλάδα ο τελικός προορισμός εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων είναι η επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους, μια πολιτική που η αντιπολίτευση δεν αντικρούει και για την οποία τα ΜΜΕ προπαγανδίζουν υπέρ ανελλιπώς.

Κι’ αν υπάρχει κάποιος αθεράπευτα αφελής που νομίζει ότι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί αντιμετωπίζουμε μια έκρηξη ευαισθησίας από το πολιτικό-δημοσιογραφικό κατεστημένο, δεν έχει παρά να διαβάσει τις δημόσιες δηλώσεις υπουργών της κυβέρνησης. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ξυδάκης: «Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι τεράστιο, μεσομακροπρόθεσμα μπορεί να ωφεληθεί η Ελλάδα από την ενσωμάτωση ανθρώπων που θέλουν να μπουν στην κοινωνία να εργαστούν να ενσωματωθούν». Θέση που υποστήριξε και ο υπουργός Μετανάστευσης, που «υποστήριξε πως η παρουσία των μεταναστών και των προσφύγων θα λύσει το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα.»

Ποιος θα το περίμενε ότι στην Ελλάδα όπου το 70% των νέων είναι άνεργοι, η κυβέρνηση αποφάσισε να λύσει το δημογραφικό με την αθρόα εισροή μουσουλμάνων. Ως αν η ιστορία μας και η επικίνδυνη γεωγραφική μας θέση να μην μας έχει διδάξει τίποτα.

Οι επαναστάτες του 21 με πολλές θυσίες, έβαλαν την Ελλάδα ξανά στον ευρωπαϊκό χάρτη, και κάθε γενιά που ακολούθησε κάνοντας τους δικούς τους αγώνες, επέκτεινε τα σύνορα αυτής της νέας Ελλάδας και εμβάθυνε την ευρωπαϊκή της ταυτότητα, εκπολιτίζοντας ένα έθνος που για τέσσερεις αιώνας δεινοπάθησε υπό τον οθωμανικό ζυγό.

Για πρώτη φορά από τότε, η Ελλάδα κυβερνάται από ένα κατεστημένο που με απίστευτη φαιδρότητα θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή την πρώτη και κυρίαρχη επιλογή ιδρύσεως του ελληνικού κράτους. Αν τα δεδομένα δεν αλλάξουν σύντομα, η οικονομική χρεοκοπία και κατάρρευση που ζούμε σήμερα θα μοιάζει ως αν ένας ανέμελος περίπατος στο πάρκο.

Εστία, 21/3/2016
Συνέχεια

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Ο φαντασιακός ρατσισμός

Έχουμε όμως τώρα ανακαλύψει και τον ‘ρατσισμό’, που χαρακτηρίζει ό,τι δεν μας αρέσει η μας κάνει να αισθανόμαστε σχετικά άβολα. Όπως το ΡωσοΠόντιος, στο οποίο αδυνατώ να καταλάβω που βρίσκεται η προσβολή η ο σχετικός ρατσισμός. Ο εν λόγω στον οποίο αναφέρθηκα είναι γεννημένος στην Γεωργία και πολιτογραφημένος πολίτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οπου και έχει εκλεγεί μάλιστα και στο εθνικό εκεί κοινοβούλιο (Δούμα). Εχει καταγωγή από τον Πόντο και είναι ελληνικής εθνικής ρίζας.

Ουδείς αμφισβήτησε την δηλωμένη ελληνικότητα και το σχετικό του φρόνημα. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί, κατόπιν των παραπάνω, το ΡωσοΠόντιος είναι ενοχλητικό; Μήπως λόγω ελληνικού επωνύμου; Να θυμίσω πως στην Ρωσία υπάρχουν προβεβλημένες προσωπικότητες με επώνυμα ξένα, που ουδέποτε αναφέρονται με εθνικότητα πλην της ρωσικής. Όπως λχ ο επικεφαλής της Γκάζπρομ, Αλεξέι Μίλλερ, ο Γεν Δ/ντής της κρατικής ναυτιλιακής εταιρίας Σοβκομφλότ, Σεργκέι Φράνκ η ο Μιχαήλ Φρήντμαν του γιγαντιαίου ενεργειακού Ομίλου Αλφα, - που ουδέποτε αναφέρονται σαν ‘Γερμανοί’. Κάποιοι ίσως σαν ΡωσοΕβραίοι. Και σε καμία περίπτωση βέβαια οι Ποντιακής καταγωγής συμπολίτες μας δεν αποτελούν αποκλειστικό περιουσιακό στοιχείο της Βόρειας Ελλάδας, Παντού υπαρχουν Πόντιοι. Οχι μόνο στη Θεσ/νίκη. Ποιός έδωσε εξ΄ άλλου το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να χωρίζει - με αφορμή το ποδόσφαιρο - τους Ελληνες σε Βόρειους και Νότιους απειλώντας να καταστρέψει το "ποδόσφαιρο των Αθηνών".

Είναι τραγικό λάθος επίσης να χαρακτηρίζεται σαν ρατσισμός η ανησυχία για τα μελλούμενα στην ελληνική κοινωνία από την θεαματική της διάβρωση από την μουσουλμανική πλημμυρίδα. Το μόνο που δείχνει να νοιάζει τους μετέχοντες στον δημόσιο διάλογο είναι η τύχη των "προσφύγων"/μεταναστών και οι συνθήκες διαβίωσής τους. Γράφτηκε πως "τελειώνει η υπομονή των προσφύγων" για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους. Σαν να είχαν επίσημα προσκληθεί και προδόθηκαν οι προσδοκίες τους!! Με ύπουλο τρόπο όμως αποσιωπάται πως συνειδητά επιλέγουν παράνομες κινήσεις. Για να αποφύγουν την όποια καταγραφή και ταυτοποίηση. Γιατί πέφτουν στην θάλασσα και διακινδυνεύουν την ζωή τους και δεν επιλέγουν συνοριακά επίσημα περάσματα όπου και θα ελέγχονταν τα χαρτιά τους - όπως τα σύνορα στον Έβρο λχ? Γιατί συνωστίζονται όλοι στην Ειδομένη, που δεν υπάρχει δρόμος κι επίσημο πέρασμα στα Σκόπια παρά μονάχα η σιδηροδρομική γραμμή; Γιατί ουδείς δεν πηγαίνει στους Ευζώνους, όπου και τα επίσημα σύνορα με την ΠΓΔΜ; Διότι προφανώς επιλέγουν να περάσουν παράνομα, και δίχως έλεγχο χαρτιών και καταγραφή, από τα χωράφια στην γειτονική χώρα ώστε παράνομα να παρεισφρύσουν σε άλλες παραπέρα ευρωπαικές χώρες. Και κάποιοι διαμαρτύρονται όταν χώρες βάζουν εμπόδια στην παράνομη παραβίαση των συνοριακών τους εδαφών. Η Ουγγαρία λχ ύψωσε φράχτες στα χωράφια. Υπάρχουν όμως ανοιχτά 16 σημεία εισόδου. Ουδείς όμως επιλέγει να περάσει από εκεί. Διότι τότε καταγράφεται και αυτόματα ταυτοποιείται στην Ουγγαρία. Συνειδητά λοιπόν όλοι αυτοί επιλέγουν την ταλαιπωρία και τις άθλιες συνθήκες ζωής. Και διαμαρτύρονται εναντίον όσων επιχειρούν να επιβάλουν την νομιμότητα! Που κάποιοι μάλιστα αποκαλούν 'ρατσισμό'... Ήμαρτον με την υποκρισία όσων κόπτονται υπέρ των αδικοπασχόντων 'προσφύγων'-μεταναστών...

Δύο ακόμη σημεία πρέπει να διευκρινισθούν. Γιατί όλοι αυτοί έρχονται στην Ευρώπη και δεν μετακινούνται προ τις εύπορες μουσουλμανικές χώρες της κοντινής τους περιφέρειας; Οχι προς τον Λίβανο, την Ιορδανία και την Αίγυπτο. Που είναι φτωχές και τους έχουν σε στρατόπεδα για να τους μεταφέρουν μετά αλλού - και πάλι στην Ευρώπη; Γιατί ουδείς έχει μεταφερθεί προς την Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Κατάρ και τις άλλες χώρες του Κόλπου; Γιατί ουδείς, από τους λεγόμενους ανθρωπιστές, δεν προβληματίζεται με την πραγματικότητα αυτή και δεν ψάχνει τις αιτίες. Αν το θέμα είναι τα κοινωνικά επιδόματα της Ευρώπης τότε δεν μιλάμε για πολιτικούς πρόσφυγες των οποίων κινδυνεύει η ζωή. Αλλά ξεκάθαρα για οικονομικούς μετανάστες που επιλέγουν χώρες για την καλύτερη και πιό προσοδοφόρα μετακίνησή τους. Ούτε και ευσταθεί το επιχείρημα πως εκεί δεν τους δέχονται. Διότι ούτε και με την Ευρώπη υπάρχει κάποια συμφωνία. Κι εδώ αυθαίρετα έρχονται. Kι έχουν μάλιστα και απαιτήσεις. Γιατί δεν κάνουν το ίδιο και με τις Αραβικές χώρες του Κόλπoυ;

Γιατί αυξήθηκαν από το 2015 τα προσφυγικά ρεύματα; O εμφύλιος στην Συρία και το Ιράκ ξέσπασε κοντά στο 2011. Από τα μέσα όμως του 2015 τα 'προσφυγικά' ρεύματα κοντά 50πλασιάσθηκαν. Γιατί; Το επιχείρημα πως για αυτό φταίει η κυρα-Τασία δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Τον Φεβρουάριο του 2015 ο ηγέτης του Ισλαμικού Χαλιφάτου Αλ Μπαγκντατί δήλωσε πως σε λίγους μήνες επρόκειτο να πλημμυρίσει την Δύση με εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Ώστε να υπονομεύσει τις άπιστες κοινωνίες από μέσα. Είναι τυχαία η συγκυρία; Και πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί;

Πολλά από αυτά που συμβαίνουν πνίγονται μέσα σε μια απίστευτη ομίχλη πολιτικής ορθότητας και σχεδόν βίαιης υποκρισίας. Λαλίστατοι και προβεβλημένοι παράγοντες των ΜΜΕ και της οπτικοακουστικής τέχνης εκδηλώνουν τον αποτροπιασμό και την θλίψη τους για την κακή μοίρα των μεταναστών. Στηλιτεύοντας στάσεις που δεν συμπάσχουν με την δοκιμασία που υφίστανται οι μετανάστες και δεν εκδηλώνουν ανοιχτά την συμπαράστασή τους σ’ αυτούς. Μόνο που στη συνέχεια όλοι αυτοί αποτραβιούνται συνήθως στην πολυτέλεια της ιδιωτικής τους ζωής αφήνοντας τους υπόλοιπους απλούς πολίτες στην καθημερινότητα της μιζέριας μιας ζωής δίπλα η και μαζί, κυρίως στην επαρχία η σε υποβαθμισμένες γειτονιές των μεγάλων πόλεων, με τους κακότυχους μετανάστες. Πού βρίσκεται σήμερα η Σούζαν Σάραντον; Θα θυμάται αύριο στο σπίτι της στο Μπέβερλυ Χιλλς τα παιδάκια που χάιδευε στο λιμάνι του Πειραιά η Αντζελίνα Τζολί; Ο Τζούντ Λώ, η Μπομ Κάρτερ και ο Μπένεντικτ Κούμπερμπατς κατηγορήθηκαν, μαζί με άλλους, από Αγγλικές εφημερίδες πως χύνουν δάκρυα για τους πρόσφυγες, ενώ στις αριστοκρατικές γειτονιές του Λονδίνου, και όχι μόνο, που ζούν σπάνια αντικρίζουν μετανάστες από την Συρία, το Ιράκ , την Ερυθραία η το Αφγανιστάν.

Το ίδιο ισχύει βέβαια και για δικούς μας τηλεοπτικούς και άλλους αστέρες που ζώστηκαν με σωσίβια για συμπαράσταση στους εγκλωβισμένους στην Ειδομένη. Παραβλέποντας βέβαια το κοινωνικό πρόβλημα της ανθρώπινης πλημμυρίδας που θα γεμίσει την Ελλάδα με απρόσκλητους μουσουλμάνους. Ένα διάλειμμα αργότερα σε μοδάτα Αθηναικά στέκια σκεπάζει, για όλους αυτούς, τις όποιες έγνοιες για την αδιαφορία τους σχετικά με το ορατό ανησυχητικό κοινωνικό μας μέλλον.

Επιλεκτικές λοιπόν ευαισθησίες που υπακούουν σε φανερές σκοπιμότητες υπονομεύουν τον ελεύθερο δημοκρατικό διάλογο καλλιεργώντας αντιθέσεις κι εντάσεις που προφανέστατα έχουν άλλους στόχους".
Συνέχεια