Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Εμπιστεύεσαι την πολιτική τάξη;


Ο Έλληνας πολίτης οφείλει να ρωτήσει τον εαυτό αν μπορεί να εμπιστευθεί την πολιτική τάξη στο μεταναστευτικό ζήτημα. Βασικά, το ερώτημα είναι ρητορικό, μιας και η πολιτική τάξη που οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία και μετέτρεψε αυτή την χρεοκοπία σε μια πολυετή κρίση καταστρέφοντας ότι παραγωγικό είχε επιβιώσει τα προηγούμενα χρόνια, μόνο εμπιστοσύνη δεν εμπνέει. Κι όμως, στο μεταναστευτικό ζήτημα, καλούμαστε να εμπιστευθούμε την πολιτική τάξη της Ελλάδας, ως αν να έχει μια ιστορία θριάμβων στο βιογραφικό της.

Ίσως κάποτε στο μέλλον, αν καταφέρουμε να επιβιώσουμε ως έθνος, η ανακρίβεια και το ψεύδος θα λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν και θα προειδοποιούν για σοβαρούς κινδύνους που μια πολιτική δημιουργεί. Για την ώρα, και παρά τα πρόσφατα παθήματα, εφόσον η πολιτική που εφαρμόζεται έχει προοδευτικό πρόσημο, τότε, όλα τα κρίσιμα ερωτήματα θεωρούνται όχι απλώς περιττά, αλλά ύποπτα και κακόβουλα. Στο θέμα δε του μεταναστευτικού, ακόμα και το πιο προφανές ερώτημα θεωρείται αυτομάτως ρατσιστικό.

Βέβαια η επίκληση του ρατσισμού γίνεται για έναν απλούστατο λόγο, η πολιτική και δημοσιογραφική τάξη που με θέρμη υπερασπίζεται τα ανοιχτά σύνορα στην λαθρομετανάστευση, δεν έχει ούτε ένα καλό επιχείρημα για την πολιτική που εφαρμόζεται. Επιβάλλεται να επικαλεστούν την κατηγορία του ρατσισμού γιατί απλούστατα χωρίς αυτή την κατηγορία δεν θα είχαν τίποτε άλλο να πουν.

Η πολυπολιτισμική κοινωνία που οραματίζονται είναι αυστηρά ένα θέμα πίστεως, και δεν επιδέχεται εμπειρική ή ιστορική εξέταση. Η έκφραση αμφιβολίας δεν είναι απλά ένα σφάλμα, αποδεικνύει ελάττωμα χαρακτήρα και είναι η δημόσια εκδήλωση μιας αμαρτίας. Οι πιστοί της πολυπολιτισμικότητας δεν αντιπαρατίθενται πολιτικά με όσους αμφισβητούν τις επιλογές τους, για τους ίδιους λόγους που η Ιερά Εξέταση δεν διαλεγόταν πολιτικά με τα θύματα της. Η απαγγελία της κατηγορίας ήταν ταυτόχρονα και η απόδειξη του εγκλήματος, η πυρά ήταν το μέσον της διαβούλευσης.

Σου είπαν ότι όταν θα ανοίξουν τα σύνορα, το πολύ πολύ, κάποιοι θα περάσουν από εδώ. Μετά σου είπαν ότι αυτοί που περνούν από εδώ θα μείνουν κιόλας. Αλλά μην φοβάσαι, Έλληνες θέλουν να γίνουν. Στα νοσοκομεία πλέον αποστέλλονται emails για να αφαιρούνται τα χριστιανικά σύμβολα γιατί μπορεί να προσβάλουν τους μουσουλμάνους έποικους. Στο ελληνικό στρατό κατατάσσονται Αλβανοί που σύμφωνα με το «Πρώτο Θέμα» οι μυστικές υπηρεσίες της Αλβανίας στέλνει για να «ελληνοποιηθούν» και να δημιουργήσουν αλβανικό κόμμα αργότερα, «Θα έχουμε μικρές βόμβες παντού, έτοιμες να εκραγούν ανά πάσα στιγμή.» λένε οι Αλβανοί. Στην Θράκη η τουρκική κυβέρνηση, λειτουργώντας κράτος εν κράτη, αποφασίζει ακόμα και για το ποιος διδάσκει τα παιδία της μουσουλμανικής μειονότητας. Το κέντρο της Αθήνας μετατρέπεται σιγά σιγά σε μια αραβική πόλη και η μόνη ανησυχία του πολιτικό-δημοσιογραφικού κατεστημένου είναι πόσα τεμένη θα κτίσει το ελληνικό κράτος.

Αλλά μην ανησυχείτε για όλα αυτά. Αν πράγματι ανησυχείτε, αυτό οφείλεται στην εκκεντρικότητα του χαρακτήρας σας. Εμπιστευθείτε την πολιτική τάξη που τόσα έχει επιτύχει τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Εστία, 2.14.17
Συνέχεια

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΩΝ: «ΈΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ»

Το Δίκτυο Ελλήνων Συντηρητικών (ΔΙ.Ε.ΣΥ.) διοργανώνει Ομιλία με θέμα τις

«ΈΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ»

Η Ομιλία θα διεξαχθεί την Παρασκευή 17/2 στις 7 μμ στην Λεωφόρο Πανόρμου 59 στον 4ο Όροφο στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του 7ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

- Γεώργιος Μανώλης: Θεολόγος - Υπ. Διδάκτωρ Θεολογίας

- Ελένη Παπαδοπούλου: Εκπαιδευτικός - Διδάκτωρ Γλωσσών και Πολιτισμού

- Χάρης Κατσιβαρδάς: ΔΙΕΣΥ - Πολιτικός Αναλυτής και Δικηγόρος

- Αθανάσιος Γκουρνέλος: ΔΙΕΣΥ / PATRIA - Πολιτικός Αναλυτής και Εκδότης του Πολιτικού Περιοδικού PATRIA
Συνέχεια

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Οι δημιουργοί του Αλέξη Τσίπρα



Θυμάμαι τον κ. Πάγκαλο την εποχή που διαδήλωνε μαζί με τους λεγόμενους «Σταμουλοκολλάδες» προκειμένου να ματαιωθεί η ιδιωτικοποίηση της Εταιρίας Αστικών Λεωφορείων. Το γεγονός της υποστήριξης του κ. Πάγκαλου στην ματαίωση μιας ιδιωτικοποίησης δεν και τόσο σημαντικό, δεν υπήρχε ιδιωτικοποίηση που να μην προσπαθούσε να ματαιώσει το ΠΑΣΟΚ την περίοδο 90-93. Αυτό που έχει σημασία στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η σύμπραξη του κ. Πάγκαλου με ένα συνδικάτο του οποίου οι πρακτικές κρίθηκαν ακραίες ακόμα για τα ξεχαρβαλωμένα μεταπολιτευτικά ήθη.

Για τον μέσο τραμπούκο της μεταπολίτευσης, οι «Σταμουλοκολλάδες», ήταν κάτι σαν οι χρυσοί ολυμπιονίκες του τραμπουκισμού, για παράδειγμα, δεν έδερναν μόνο τους αντιφρονούντες, τους ξεβράκωναν κιόλας. Ο κ. Πάγκαλος ήταν εκεί να τους υποστηρίξει και να τους προσφέρει άφθονη πολιτική και ηθική στήριξη. Θυμήθηκα τα πολιτικά ανδραγαθήματα του κ. Πάγκαλου μιας και τον τελευταίο καιρό έχει γίνει γενικός τιμητής της ελληνικής πραγματικότητας.

Αναρωτιόμουν πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα σήμερα αν άνθρωποι όπως ο κ. Πάγκαλος δεν είχαν μια τόσο πετυχημένη και μακρά πολιτική σταδιοδρομία. Βουλευτής από το 81, σε κυβερνήσεις από το 82, και το μόνο γεγονός που μπορεί να διατηρηθεί στην μνήμη από την μακρά του κυβερνητική θητεία είναι το φιάσκο της υπόθεση Οτσαλάν, τότε που ο κ. Πάγκαλος έγινε γνωστός ως ο «μεγάλος τραγουδιστής.» Μπορεί η υπόθεση Οτσαλάν να είναι η μόνη αξιομνημόνευτη κυβερνητική «συνεισφορά» του κ. Πάγκαλου, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ήταν εκεί και υποστήριξε τον απίθανο δανεισμό την δεκαετίας του 80, την διάλυση της δημόσιας διοίκησης, τον νόμο του 1982 για τα ΑΕΙ, την παράδοση της χώρας στις συντεχνίες, το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις Σημίτη, την καταστροφική ένταξη στο ευρώ και το «λεφτά υπάρχουν» του κ. Παπανδρέου.

Όλα αυτά έχουν την σημασία τους μιας και μόλις κλείσαμε τα δύο χρόνια πρωθυπουργίας του κ. Τσίπρα. Τώρα προσπαθήστε να φανταστείτε μια πρωθυπουργία Τσίπρα χωρίς την ανωτέρω λίστα των μεταπολιτευτικών κατορθωμάτων και αμέσως θα συνειδητοποιήσετε ότι χωρίς αυτή τη λίστα πρωθυπουργός Τσίπρας δεν υπάρχει. Ένας από τους μύθους την μνημονιακής εποχής είναι ότι η κρίση δημιούργησε αυτό που ονομάζουμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Οι Έλληνες πολίτες σε μια περίοδο όπου υπέστησαν μια δραματική πτώση του βιοτικού του επιπέδου τελικά ενέδωσαν στις σειρήνες του ακραίου λαϊκισμού και έτσι τώρα «εορτάζουμε» τα δύο χρόνια στην εξουσία του κ. Τσίπρα. Όμως, η τραγική αλήθεια είναι ότι για την πρωθυπουργία Τσίπρα οι Έλληνες πολίτες είχαν μια ενδελεχή εκπαίδευση και προετοιμασία που κράτησε σχεδόν 35 χρόνια.

Για ένα πολιτικό κατεστημένο που έχει αποτύχει σε κάθε νοητή διάσταση της δημόσιας ζωής, η αυτάρεσκη φλυαρία του κ. Πάγκαλου λειτουργεί ως μια γομολάστιχα που σβήνει τα ίχνη του δημιουργού στο δημιούργημα. Ζητώ συγνώμη προκαταβολικά από τον αναγνώστη για την χρήση του όρου, αλλά την προηγούμενη εβδομάδα ο κ. Πάγκαλος εξήγησε γιατί αποκάλεσε τον κ. Τσίπρα τσογλάνι. Έγραψε ο κ. Πάγκαλος, ότι το τσογλάνι είναι «το άτομο νεαρής ηλικίας και κακής διαγωγής». Σύμφωνοι, ο κ. Τσίπρας είναι τσογλάνι, αλλά για να είμαστε ακριβείς, είναι τσογλάνι του κ. Πάγκαλου. Δεν θέλω να μειώσω τον κ. Πάγκαλο με αυτή την διατύπωση, απλά περιγράφω.

Εστία, 30.01.2017
Συνέχεια

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΩΝ: "ΤΡΑΜΠ, BREXIT ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΜΜΕ"

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΩΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΗ ΟΡΘΗ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ:

"ΤΡΑΜΠ, BREXIT ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΜΜΕ".

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/01 ΚΑΙ ΩΡΑ 18.45 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ ΤΟΥ 7ΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΜΟΥ 59 ΣΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟ ΟΡΟΦΟ

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ : ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ PATRIA

ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΛΥΒΙΩΤΗΣ : ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΣΤΙΑ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ : ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΏΡΑ.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ : ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΣΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΕΣΤΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Συνέχεια

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Κλίμα μαζικής παραπληροφόρησης


Πότε ακριβώς άλλαξε η υπερθέρμανση του πλανήτη σε κλιματική αλλαγή; Πως εξηγούν την αλλαγή τα ΜΜΕ που τώρα χρησιμοποιούν το όρο κλιματική αλλαγή στην θέση του όρου υπερθέρμανση του πλανήτη; Η αλλαγή στην ορολογία μαρτυρά πολλά περισσότερα από όσα οι εξτρεμιστές των πράσινων ΜΚΟ και των ΜΜΕ θα ήθελαν να καταλάβουμε.

Λέγεται ότι η αλλαγή στην ορολογία επήλθε γιατί ο όρος «υπερθέρμανση του πλανήτη» περιγράφει την αιτία και ο όρος «κλιματική αλλαγή» περιγράφει το αποτέλεσμα. Δηλαδή η υπερθέρμανση του πλανήτη οδηγεί στην κλιματική αλλαγή. Βέβαια αυτό δεν εξηγεί πως για ένα μεγάλο διάστημα η υπερθέρμανση του πλανήτη περιέγραφε το αποτέλεσμα. Αν «πράσινοι» ακτιβιστές είχαν για δεκαετίες μπλέξει μια απλή και βασική ορολογία γιατί θα πρέπει να τους εμπιστευθεί κάποιος ότι έχουν κατανοήσει ένα απίστευτα περίπλοκο φαινόμενο, όπως το κλίμα του πλανήτη.

Η αλήθεια είναι ότι η αλλαγή στην ορολογία δεν συνέβη γιατί οι «πράσινοι» ακτιβιστές και οι συνοδοιπόροι τους άρχισαν να χρησιμοποιούν λεξικά, αλλά γιατί από το 1998 και μετά δεν έχει παρατηρηθεί αύξηση των θερμοκρασιών στον πλανήτη. Έτσι έγινε ολοένα και δυσκολότερο, σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων, να χρησιμοποιείται ό όρος «υπερθέρμανση του πλανήτη». Η αλλαγή στην ορολογία ήταν απλά μάρκετινγκ, ώστε να μπορεί κάποιος να υπερασπίζεται τις ίδιες πολιτικές έστω και αν τα πιο απτά και σχετικά δεδομένα κατέρριπταν τις πιο ιερές δοξασίες του πράσινου λόμπι και των φερέφωνων τους στα ΜΜΕ.

Ειδικά ο όρος «κλιματική αλλαγή» είναι ιδιαίτερα αστείος, ως δήθεν αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης. Το κλίμα πάντα αλλάζει. Όχι μόνο τώρα, όχι μόνο μετά την βιομηχανική επανάσταση, αλλά από τότε που δημιουργήθηκε ο πλανήτης Γη, πριν από σχεδόν 4.6 δισεκατομμύρια χρόνια. Πριν από τριάντα εκατομμύρια χρόνια δεν υπήρχαν ο Βόρειος και ο Νότιος Πόλος γιατί η θερμοκρασία της Γης ήταν πολύ υψηλότερη από ό,τι είναι σήμερα. Και επειδή αυτό συνέβη μερικά εκατομμύρια χρόνια πριν, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα τότε, ούτε άμαξες, ούτε καν η ιδέα της άμαξας.

Τον καιρό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας οι θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες από ότι είναι σήμερα, παρόλο που ο Καίσαρας δεν πηγαινόφερνε τις λεγεώνες με τριαξονικά Scania. Εποχές με υψηλές θερμοκρασίες ακολουθούνται από εποχές με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, που συχνά ονομάζονται εποχές παγετώνων. Η επιστήμη έχει καταγράψει αυτή την αδιάκοπη αλλαγή στο κλίμα του πλανήτη, αλλά ακόμα δεν μπορεί να εξηγήσει τι προκαλεί αυτές τις μεγάλες αλλαγές.

Πως θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε την αβεβαιότητα και επιφύλαξη στην επιστήμη και τον απόλυτο φανατισμό από την πλευρά των ακτιβιστών και των ΜΜΕ; Καταρχάς, θα μπορούσαμε να πούμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η ιδεολογία τυφλώνει τους θιασώτες της. Μπορεί το κλίμα να αλλάζει συνεχώς, αλλά η ανθρώπινη φύση παραμένει σταθερή. Ειδικά στην τάση της στο να πιστεύει απόλυτες αλήθειες που τις δίνουν την αίσθηση της ηθικής ανωτερότητας έναντι των απίστων. Το παραπάνω σε συνδυασμό με τα δισεκατομμύρια των διάφορων φόρων που συλλέγονται και δαπανώνται στον «πράσινο» παρασιτισμό και που θα έκαναν το Άκη Τσοχατζόπουλο να δακρύσει, εξηγούν το φαινόμενο της «πράσινης» προπαγάνδας.

Εστία, 16.1.2017

Συνέχεια

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Η αισιοδοξία της Ελλάδος


Η περίοδός του Χριστουγέννων και ο ερχομός του νέου έτους μας δημιουργεί μια αίσθηση αισιοδοξίας και την προσμονή χαρμόσυνων ειδήσεων. Ανοησίες. Τα πράγματα είναι άσχημα και θα χειροτερέψουν πολύ περισσότερο. «Όχι μόνο δεν υπάρχει φως το τούνελ, δεν υπάρχει καν τούνελ.» Η ιδέα της ελεύθερης πτώσης μας ταιριάζει περισσότερο από κάθε τι άλλο, μιας και περιγράφει επακριβώς την έφοδο μας σε νέα παρακμιακά χαμηλά.

Αν κάτι μάθαμε στα χρόνια της μεταπολίτευσης είναι ότι η αλήθεια είναι κάτι δύσκολο, δύσπεπτο, συχνά ακατανόητο, επονείδιστο και επαχθές. Ποιος θα θυμάται άραγε την μακρινή εποχή, τότε το 2009, που η ελληνική οικονομία ήταν θωρακισμένη; Τότε που η Ελλάδα, όπως μας ενημέρωνε η έγκυρη και έγκριτη δημοσιογραφία, θα απόφευγε τα χειρότερα της οικονομικής κρίσης γιατί ήταν ουσιαστικά μια οικονομία φούσκα. Ναι αυτή ήταν η διατύπωση, είμαστε φούσκα, και η φούσκα είναι αέρας, και ο αέρας αντέχει τα μποφόρ του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος. Αυτό ήταν το επίπεδο της ανάλυσης.

Και δεν θα είχαμε χάψει σαν αφρικανικοί κροκόδειλοι τις φαντασιώσεις της ήπιας προσαρμογής αν πρώτα δεν είχαμε αγοράσει με το κιλό το εκσυγχρονιστικό μπετόν αρμέ Σημίτη. Ήταν η εποχή που όλη η Ελλάδα είχε μετατραπεί σε έναν Αμαζόνιο δημοσίων έργων, ή, τουλάχιστον μακέτες δημοσίων έργων. Μπορεί όσες υγιείς ιδιωτικές επιχειρήσεις είχαν επιβιώσει την δεκαετία του 80 να αρχίζουν να κλείνουν και να φεύγουν, αλλά τι μας ενδιέφερε αυτό εμάς, εφόσον πάντα υπήρχε η θαλπωρή του ολοένα και αυξανόμενου δημόσιου τομέα.

Όταν μέσα στην δεκαετία του 80 τριπλασιάσαμε το χρέος της Ελλάδας ήταν από μια ιδιάζουσα αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης. Έπρεπε λέει, να λαδώσει το άντερο και της άλλης Ελλάδας που είχε χάσει στον εμφύλιο. Έτσι οι ιθύνοντες της εποχής αποφάσισαν να φορτώσουν με χρέη τις επόμενες γενιές, για να ικανοποιήσουν το αίσθημα του αδικημένου, στην πιο άχρηστη και καταστροφική γενιά που έχει δει η Ελλάδα, αυτή του Πολυτεχνείου. Τα αποτελέσματα αυτής της όχι και τόσο κοινωνικής πολιτικής τα βλέπουμε τώρα στους λογαριασμούς του ΕΝΦΙΑ, αλλά και στα πόθεν έσχες της μαχόμενης αριστεράς που δημοσιεύτηκαν αυτές τις ημέρες.

«Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς», ναι, αλλά όπως είπαμε η αλήθεια είναι κάτι δύσκολο, δύσπεπτο, συχνά ακατανόητο, επονείδιστο και επαχθές. Ένα έθνος δικαιούται να είναι σοσιαλιστικό, και κοινωνικά ευαίσθητο, και να ανοίγει τις αγκάλες στους απανταχού λαθρομετανάστες, και να κατανοεί κάθε θέμα ως μια δακρύβρεχτη και ψυχοπονιάρα τηλεοπτική εκπομπή. Ναι τα δικαιούται όλα αυτά. Αυτό που δεν δικαιούται είναι να πιστεύει όλα τα παραπάνω και ταυτόχρονα να θέλει να είναι και αισιόδοξο. Και η αισιοδοξία έχει τις προϋποθέσεις της.

Εστία 2.1.2017
Συνέχεια